Polska Ekstraklasa

19.02.2019 08:02

90 minut z Filipem Starzyńskim

Pobytu w Lokeren nie postrzega jako czasu straconego, reprezentacji Polski jako etapu zamkniętego, a siebie jako wodzireja. Ale tego szatnianego. Bo na boisku sytuacja się zmienia; tam automatycznie zyskuje posłuch i szacunek dla swych umiejętności.

ROZMAWIAŁ ZBIGNIEW MUCHA

– Trochę namieszaliście na inaugurację wiosny w Ekstraklasie…
– Według niektórych sprawiliśmy nawet w Poznaniu nie lada niespodziankę – mówi Starzyński, lider Zagłębia Lubin. – Pewne jest jedno: patrząc na nasze jesienne wyniki, nie pojechaliśmy do Poznania w roli faworytów, natomiast byliśmy bardzo dobrze nastawieni i przygotowani do tego meczu. Od początku chcieliśmy po prostu wygrać z Lechem, nawet nie zremisować. Mieliśmy za sobą bardzo dobry okres przygotowawczy, w którym wiele rzeczy naprawdę fajnie wyglądało. Wiedzieliśmy, na co nas stać, a po meczu dowiedzieli się również inni.

– Czyli na co was stać? Czyżby to był sygnał, że Zagłębie nie będzie walczyć tylko o szybkie zapewnienie sobie utrzymania, ale zechce zagrać o coś więcej?
– Nie złożę żadnych deklaracji, wiem doskonale, jak wygląda tabela, zatem zdaję sobie sprawę z tego, że potrzebujemy sporo punktów, by wywalczyć pewne miejsce w ósemce. To podstawa. Musi po prostu przyjść seria kilku zwycięstw, ale jeśli utrzymamy dyspozycję z Poznania, wcale nie wykluczam takiego scenariusza.

(…)

– Obserwując cię na boisku, rzuca się w oczy swoboda w operowaniu piłką, technika, podejmowanie decyzji niekonwencjonalnych, nikt natomiast nie określiłby cię mianem pracusia i biegacza. Tymczasem pomeczowe statystyki nie pozostawiają złudzeń – należysz do najwięcej biegających w szeregach Zagłębia.
– Nie jestem zawodnikiem przesadnie dynamicznym ani tym bardziej sprinterem, może więc stąd brała się ta opinia. Tymczasem ja zawsze odnosiłem wrażenie, że sporo biegam, i nigdy nie miałem z tym problemu. Identycznie oceniali to trenerzy, nie słyszałem zarzutów, że robię za mało kilometrów. Natomiast dziś, kiedy wszystko jest dokładnie mierzone, a statystyki serwowane kibicom zaraz po meczu, widać to czarno na białym. Przy okazji staram się również poprawić grę w odbiorze, w defensywie.

– 2016 rok to wciąż maksimum Filipa Starzyńskiego?
– Wierzę, że nie. Jestem przekonany, że mogę grać jeszcze lepiej niż wówczas, a co za tym idzie, ponownie trafić do reprezentacji. Robię swoje, podchodzę spokojnie do tej kwestii, sam się nie powołam, muszę być dobry, w formie, reszta zależy od nowego selekcjonera. 

– Była ostatnio szansa powspominać stare czasy z Adamem Nawałką?
– Przez chwilę porozmawiałem z byłem selekcjonerem przed meczem w Poznaniu, ale przecież aż tak wiele wspólnych wspomnień nie mieliśmy… 

(…)

CAŁY WYWIAD MOŻNA ZNALEŹĆ W NOWYM (8/2019) NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.