01.06.2020 16:05

Boska drużyna. Kiedy Napoli było w raju

Wsiadamy do kapsuły czasu i ruszamy do miejsca, w którym całkiem dobrze wiedzie się dwóm Polakom. Mowa będzie o wydarzeniach z lat, kiedy jeszcze ani Arkadiusza Milika, ani Piotra Zielińskiego nie było na świecie.

Numero uno Diego Maradona plus sześciu muszkieterów – tylu piłkarzy cieszyło się z podwójnego mistrzostwa Włoch dla Napoli w 1987 i 1990 roku

TOMASZ LIPIŃSKI

Obecne perełki Napoli rodziły się w 1994 roku, a wtedy w Neapolu zostały już tylko piękne wspomnienia, pokaźne murale i nadzieje, że kiedyś ożyje tamta atmosfera, a Południe jeszcze wygra z Północą. I przybędzie nowy król.

To było coś niesamowitego – Napoli z okresu 1986-1990: niepowtarzalne zjawisko, fenomen, cud. Wystarczy wspomnieć, że poza wielką trójką: Juventusem, Milanem i Interem oraz Grande Torino, poczynając od drugiej wojny światowej, a kończąc na teraźniejszości, właśnie tylko Napoli było w stanie i w mocy tak długo rozdawać karty na górze. Najłatwiej powiedzieć, że działo się tak dlatego, że miało w swoich szeregach największego szulera, nie tylko wśród współczesnych sobie. Wielki Szu równa się Diego Armando Maradona. I to oczywiście prawda, ale nie cała.

Bardziej boski

22 kwietnia stuknęło 30 lat jego bramce w Bolonii. Tamtego dnia trafił w Serie A po raz ostatni z akcji. Przyczynił się do zwycięstwa 4:2 i tydzień później w kończącej zmagania kolejce wystarczyło na własnym stadionie postawić kropkę nad drugim w odstępie trzech lat i przedzielonym dwoma wicemistrzostwami scudetto. W następnym sezonie Maradona już dogorywał w Napoli, aż do formalnej piłkarskiej śmierci z datą 17 marca 1991 roku, kiedy po meczu z Bari zechciano mu wreszcie udowodnić przyjmowanie kokainy i z satysfakcją skazano na dyskwalifikację. Zanim został ukrzyżowany zdążył strzelić 6 goli, wszystkie z rzutów karnych.

Napoli to Maradona. Proste. Bez niego nie byłoby tamtych wszystkich sukcesów, także na arenie międzynarodowej. Ale istniało też coś więcej, coś obok. Byli inni ludzie i ich ciekawe historie, całe otoczenie z rywalami na czele. I ze względu na cały zaniedbywany lub zapomniany przez lata kontekst i także oczywiście samego zmieniającego się Maradonę, warto pokusić się o porównanie Napoli z sezonu 1986-87 i 1989-90.

W 1986 roku siedział na szczycie i radośnie machał nóżkami. Po mistrzostwach świata w Meksyku musiał czuć się panem świata i w takim nastroju wylądował pod Wezuwiuszem, by zacząć swój trzeci sezon w lidze włoskiej. Od razu popsuł mu się nastrój. Z Ottavio Bianchim już w poprzednim sezonie miewał różne zgrzyty. Mimo wszystko niechęć dalszej pracy z tym trenerem była niczym wobec medialnej nagonki. Natury skandalicznej, a jakżeby inaczej.

20 września w jednym z neapolitańskich szpitali pojawił się na świecie chłopiec. Jego matka Cristiana Sinagra już od paru miesięcy rozpowiadała prasie, kto był sprawcą ciąży. Do szpitala ustawiały się pielgrzymki, by obfotografować Diego juniora, bo tak matka postanowiła ochrzcić syna. Tylko ojciec ani myślał o odwiedzinach. Dopiero w 2003 roku pierwszy raz się z nim spotkał, a w 2007 uznał za swojego. Ale wtedy był oburzony i pełen troski o prawowitą żonę, która parę miesięcy później urodziła mu córkę.

Na boisku oczywiście nadal robił różnicę, ale nawet w małej części nie taką, jak na mundialu. Do półmetka strzelił 6 goli, w drugiej części sezonu dołożył 4. I choć został najlepszym strzelcem drużyny, to z dorobkiem mniejszym niż rok i nawet dwa lata wcześniej, kiedy nie wprowadził Napoli na wyższe niż ósme miejsce.

Zespół Bianchiego był odarty z magii, za to pragmatyczny i konkretny aż do bólu. Z 15 meczów na własnym stadionie wygrał 8, ale tez żadnego nie przegrał, stracił tylko 10 goli. Z drugiej strony – nie porywał w ofensywie, zwłaszcza im bliżej końca, tym częściej kwitował koniec zawodów wynikami 1:0 lub 0:0.

Z estetycznego punktu widzenia dużo większą przyjemność sprawiało Napoli Alberto Bigona, który przed startem sezonu 1989-90 przejął stery od Bianchiego. Był trenerskim nowicjuszem, z doświadczeniem trzecioligowym oraz sukcesami w walce o utrzymanie w Serie A. Praca w Napoli była dla niego jak wjazd super szybką windą na dach wieżowca. Nie przestraszył się wysokości. Rozwinął drużynie skrzydła. Postawił na ofensywę, na ustawienie 1-3-5-2, na strzelanie kosztem częstszego tracenia. Jeśli w pierwszym mistrzowskim sezonie w meczach z udziałem Napoli padały średnio 2,06 gole na mecz, to w drugim już 2,58. Pierwszy mistrz uzbierał 41 goli w 30 spotkaniach, drugi poprawił ich liczbę do 57 w 34 występach.

Dla Boskiego Diego początki należały raczej do piekielnych. Tym razem miał zatarg z prezydentem Corrado Ferlaino. Miał dość jego, miasta, pewnie też samego siebie w tym mieście, uwikłanego w różne nieczyste układy. Chciał odejść. Tym bardziej, że do Olympique Marsylia wzywał Bernard Tapie. Ferlaino postawił na swoim i odejść nie pozwolił. Sezon był już w toku, a o Maradonie ciągle było głucho.

W czterech kolejkach zespół zdobył 7 punktów (wtedy zwycięstwo honorowano 2 punktami) bez jego udziału. Z dychą na plecach grał Massimo Mauro. Wreszcie stawił się, poleciał do Lizbony na Puchar UEFA. Zaliczył epizod. 17 września 1989 roku został włączony do kadry na mecz ligowy z Fiorentiną. Bigon posadził go na ławce i dał numer 16. Wszedł od początku drugiej połowy przy stanie 0:2. Po dwóch minutach zmarnował rzut karny. Jeden z trzech na 33 wykonywane w Serie A i 44 dla Napoli. Jednak gospodarze tamten mecz wygrali, w 87 minucie na główkę Giancarlo Corradiniego dośrodkował Maradona. Następnych pięć meczów kończył z golem, osiem kolejnych z golem lub asystą. Sezon zamknął bilansem 16 goli i 9 asyst. Nie miał lepszego.

Nie prowadził się lepiej niż wcześniej, był w szponach kamorry i narkotyków, ale im mocniej pętla oskarżeń zaciskała się na jego szyi, tym większą determinację wkładał w grę, by przynajmniej na boisku oczyścić się z całego brudu, a i perspektywa mistrzostw świata we Włoszech działała mobilizująco. Między innymi to pokazywał film Asifa Kapadii.

Pomocnicy

Sześciu plus Maradona. Tylko, a może aż tylu piłkarzy świętowało podwójne mistrzostwo w barwach Napoli. Trzech z nich w pierwszoplanowej roli. Tyły zabezpieczał neapolitańczyk z krwi i kości Ciro Ferrara. Po drodze do pierwszego mistrzostwa świętował 20 urodziny, wygrywając drugie był już 23-letnim wyjadaczem. W sumie w klubie z rodzinnego miasta spędził 10 sezonów, po odejściu Maradony przejął kapitańską opaskę. Fernando De Napoli był kozakiem, z racji fizycznego podobieństwa i charakteru do walki kibice nazywali go Rambo. Stanowił przeciwwagę dla widowiskowego Roberto Donadoniego w Milanie. Nie było od nich lepszych bocznych pomocników. Andrea Carnevale zaliczał się do grupy napastników, którzy żadnej pracy się nie boją. Nie stał, nie czekał, ale walczył i harował: dla Maradony, dla Bruno Giordano i później Careki. Z taktycznego punktu widzenia nie do zastąpienia. Jak nie przymierzając, Mario Mandżukić w Juventusie. Alessandro Renice satysfakcję z drugiego triumfu zabrała kontuzja. Raffaele Di Fusco był rezerwowym bramkarzem, a Tebaldo Bigliardi łatał dziury w obronie.

Napoli 1990 było ciekawsze, a może nawet lepsze przede wszystkim o Brazylijczyków (w 1987 roku Maradona był jedynym cudzoziemcem). Wysoki, blondwłosy Alemao, który wyglądem i stylem gry bardziej przypominał Niemca, do Napoli wkomponował się znakomicie. Jeśli on zapewniał równowagę, to Careca był jak huragan. Napastnik bez słabych punktów, który w każdym taktycznym układzie świetnie się odnajdywał. Na duży plus też podziałał transfer Massimo Crippy – żywiołowego bocznego pomocnika. Warto wspomnieć jeszcze o młodziutkim Gianfranco Zoli: sprowadzony z Sardynii fantasista zarówno na początku sezonu jak i w każdym późniejszym momencie godnie zastępował lub wspierał Maradonę.

Nigdy poza ligowy poziom nie wychylili się bramkarze, choć obaj to ciekawe indywidua. Claudio Garella miał swój specyficzny styl bronienia, daleki od uznanych standardów. Gianni Agnelli powiedział on nim: – Byłby najlepszy na świecie, gdyby bramkarze nie musieli używać rąk. Miał też skłonności do tycia. Wady nie przeszkodziły mu zostać dwukrotnym mistrzem z prowincji: najpierw w barwach Hellas Werony, później Napoli. Jego miejsce w Weronie zajął Giuliano Giuliani i tam zasłynął tym, że dwukrotnie obronił rzuty karne wykonywane przez Maradonę. Za Garelle trafił również do Napoli i tak samo stało się jeszcze w Udinese. Różni ich to, że Garella żyje, Giuliani zmarł w 1996 roku. Jedna z wersji głosi, że chorował na AIDS.

Konkurencja

Bez porównania bardziej wymagająca była w sezonie 1989-90. Milan dominował na świecie. W tamtym sezonie z trzema Holendrami w składzie: Ruudem Gullitem, Marco van Bastenem i Franckiem Rijkaardem zdobył Puchar Mistrzów, Superpuchar Europy i Puchar Interkontynentalny. Natomiast trzy lata wcześniej neapolitańczycy ścigali się głównie z Juventusem, ale bardziej z jego cieniem. To był Juventus w trakcie – używając korporacyjnej terminologii – głębokiej restrukturyzacji. Po dekadzie ze stanowiska odszedł Giovanni Trapattoni, którego zastąpił Rino Marchesi, czyli pierwszy trener Maradony we Włoszech. Powoli tez żegnał się ze Starą Damą i z piłkarską karierą 32-letni Michel Platini.

Słabość głównego rywala pozwoliła już na kolejkę przed końcem sezonu świętować scudetto, a niedługo później dołożyć do niego krajowy puchar. Do tego momentu tylko Juventus i Torino mogły poszczycić się dubletem.

W sezonie 1989-90 akcja jak w dobrym thrillerze obfitowała w zaskakujące i dramatyczne zwroty. Kulminacja nastąpiła w 31. kolejce, choć na pierwszy rzut oka nic takiego się nie stało. Tymczasem pod powierzchnią dwóch bezbramkowych remisów Milanu w Bolonii i Napoli w Bergamo kryły się niezłe hece. Sędzia nie uznał rossonerim prawidłowego gola (dyrektorem Napoli był Luciano Moggi, czyżby już wtedy umiał pilotować sędziów?), natomiast mecz z Atalantą został przerwany w 77. minucie. Trafiony w głowę rzuconą z trybun monetą Alemao nie mógł kontynuować gry. W to, czy rzeczywiście nie mógł, mało kto uwierzył i wierzy do dziś. Faktem jest, że do podnoszącego się z murawy Brazylijczyka, masażysta Salvatore Carmando powiedział: – Zostań na ziemi. Więc ten posłuchał i dał się znieść na noszach, mecz przerwano i przy zielonym stoliku przyznano gościom walkower.

Do przedostatniej kolejki oba zespoły przystąpiły z taką samą liczbą punktów. Milan przegrał w Weronie, co przypłacił czterema czerwonymi kartkami. Napoli pokonało Bolonię, Maradona strzelił ostatniego gola z akcji.

Spadkobiercy

O wpływie Maradony oraz sukcesów Napoli na całe miasto i cały region pisał parę lat temu dziennik „La Repubblica”. Dziewięć miesięcy po meczu przesadzającym o pierwszym tytule w historii urodziło się 1090 dzieci w Neapolu i 46 tysięcy w całej Kampanii. Kilkanaście procent powyżej średniej.

Podczas siedmiu lat pobytu Argentyńczyka pod Wezuwiuszem zostało zarejestrowanych 515 chłopców o imieniu Diego. Dwunastu ojców poszło dalej i kazało wpisać do akt Diego Armando. Jeden przekroczył wszelkie granice i dał na imię synowi Diego Armando Maradona, pisane ciurkiem. Nazwisko Mollica. Diego Armando Maradona Mollica ma dziś 32 lata i jest właścicielem pizzerii w miejscowości Boscoreale.

ARTYKUŁ UKAZAŁ SIĘ W TYGODNIKU „PIŁKA NOŻNA” NR 19/2020

Możliwość komentowania została wyłączona.

Najnowsze wydanie tygodnika PN

Nr 4/2026

Zobacz numer

Ligi w Europie Serie A

26.01.2026 23:01

Cudowny gol w Serie A! Jak on to zakręcił? [WIDEO]

Udinese wygrało 3:1 z Hellasem Verona na 22. kolejki tego sezonu Serie A. Pięknym trafieniem popisał się Alessandro Zanoli.

Czytaj więcej

Ligi w Europie Serie A

26.01.2026 12:56

Mecz pięknych goli w Serie A! Ale przymierzył [WIDEO]

Genoa wygrała 3:2 z Bolonią po kilku pięknych trafieniach. Cudownego gola na 3:2 zdobył Junior Messias.

Czytaj więcej

Ligi w Europie Serie A

26.01.2026 11:31

Kosmiczna bramka w Serie A! Gol sezonu? [WIDEO]

Genoa pokonała Bolonię 3:2, a pięknym golem popisał się Rusłan Malinowski. Klub Ukraińca odrobił straty z wyniku 0:2.

Czytaj więcej

Ligi w Europie Serie A

25.01.2026 23:27

Krajobraz po hitach! Oto tabela Serie A

Remis Romy z Milanem najbardziej ucieszył Inter, który po tym wyniku odskoczył od dwóch pozostałych ekip z ligowego podium włoskiej elity.

AC Milan vs SSC Napoli - Serie A 2025/26 - 28/09/2025 L-R Rafael Leao of AC Milan and Luka Modric of AC Milan react at the end of the match during Serie A 2025/26 football match between AC Milan and SSC Napoli at San Siro Stadium *** AC Milan vs SSC Napoli Serie A 2025 26 28 09 2025 L R Rafael Leao of AC Milan and Luka Modric of AC Milan react at the end of the match during Serie A 2025 26 football match between AC Milan and SSC Napoli at San Siro Stadium Copyright: xBEAUTIFULxSPORTS/Carabellix
2025.09.28 Mediolan
pilka nozna , liga wloska
AC Milan - SSC Napoli
Foto IMAGO/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!

Czytaj więcej

Ligi w Europie Serie A

25.01.2026 22:41

Hit na remis! Podział punktów w Rzymie [WIDEO]

AS Roma zremisowała z AC Milan 1:1. Podział punktów w stolicy Italii sprawił, że szanse na Scudetto dla Rossonerich nieznacznie zmalały.

RomaÕs Paulo Dybala AC Milan's Luka Modric during the Serie A EniLive soccer match between Roma and Milan at the Rome's Olympic stadium, Italy - Sunday January 25, 2026 - Sport Soccer ( Photo by Alfredo Falcone/LaPresse ) (Photo by Alfredo Falcone/LaPresse/Sipa USA)
2026.01.25 Rzym
pilka nozna liga wloska
AS Roma - AC Milan
Foto LaPresse/SIPA USA/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!

Czytaj więcej

Najnowsze

Zawodnik Bayernu na celowniku Atletico

W kręgu zainteresowań „Rojiblancos” znalazł się 67-krotny reprezentant Niemiec. Do transferu dojść może jeszcze tej zimy.

Bukmacherzy La Liga

FC Copenhagen v Napoli, UEFA Champions League, Copenhagen, Denmark Copenhagen, Denmark. 20th, January 2026. Head coach Antonio Conte of Napoli seen during the UEFA Champions League match between FC Copenhagen and Napoli at Parken in Copenhagen. Denmark, Copenhagen PUBLICATIONxNOTxINxDENxNORxFINxBEL Copyright: xGonzalesxPhoto/NicolaixBethelsenx
2026.01.20 Kopenhaga
pilka nozna liga mistrzow
FC Kopenhaga - SSC Napoli
Foto IMAGO/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!

Hit ostatniej kolejki Ligi Mistrzów! Napoli – Chelsea [LIVE]

Bukmacherzy Liga Mistrzów

Ousmane Dembele - PSG vs Nice in Parc des Princes, Paris, France, on 1 November, 2025.
01/11/2025-Paris, FRANCE.

//URMAN_DSC_9756-2/Credit:LIONEL URMAN/SIPA/2511011922
2025.11.01 Paryz
pilka nozna liga francuska
Paris Saint-Germain - OGC Nice
Foto LIONEL URMAN/SIPA/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!

Przełamanie Paryżan? PSG – Newcastle United [LIVE]

Liga Mistrzów

Raków Częstochowa wypożyczył piłkarza

Ekstraklasa

Waldemar Anton, BVB 3 scores, shoots goal , Tor, Treffer, Torschuss, 2-2 celebrates his goal, happy, laugh, celebration, in the match FC BAYERN MuNCHEN - BORUSSIA DORTMUND 2-2 on Apr 12, 2025 in Munchen, Germany. Season 2024/2025, 1.Bundesliga, FCB, BVB, matchday 29, 29.Spieltag
2025.04.12 Monachium
pilka nozna , liga niemiecka
Bayern Monachium - Borussia Dortmund
Foto IMAGO/PressFocus

!!! POLAND ONLY !!!

Inter wygra w Dortmundzie? BVB – Inter Mediolan [LIVE]

Liga Mistrzów

Piłka nożna

Powrót króla, który zawiódł. Recenzja Football Manager 26

Po dwóch latach przerwy pojawiła się najnowsza odsłona gry Football Manager. Tytuł przeszedł ogromną rewolucję, jednak jej efekt minął się z oczekiwaniami graczy oraz samych twórców.

Ekstraklasa