Polska Ekstraklasa

04.06.2015 09:08

Czerwcowa promocja w Ekstraklasie

Dzięki prawu Bosmana na ten moment czekają menedżerowie i dyrektorzy sportowi na całym świecie. Jednak nie ma chyba drugiej poważnej ligi, w której czołówka najlepszych strzelców za kilka tygodni pozostanie bez klubu. Witajcie w Polsce.

Grała liga, czyli… Status quo korzystne dla Lecha – KLIKNIJ!

Nie jest łatwo dokładnie zliczyć wszystkich zawodników, którym 30 czerwca 2015 roku wygasają kontrakty, tym bardziej że wielu z nich gra i tak już w rezerwach, niektórzy mają klauzule umożliwiające jednostronne, na wniosek klubu, przedłużenie umów albo po prostu są jedynie wypożyczeni i po zakończeniu sezonu wrócą do swoich „macierzystych jednostek”. Generalnie naliczyliśmy około 100 nazwisk, w miarę liczących się piłkarzy, którzy z końcem czerwca teoretycznie mogą odejść. Nie sposób zweryfikować każdego kontraktu, więc siłą rzeczy narażamy się na możliwość pomyłki, niemniej chodzi o przedstawienie problemu, a że takowy jest – to pewnik.

ZAGOSPODAROWAĆ SNAJPERÓW

60 – tyle bramek w trwających jeszcze rozgrywkach ligowych zdobyli Olivier Kapo, Marco Paixao, Grzegorz Kuświk, Mateusz Piątkowski i Kamil Wilczek. Absolutna czołówka, rodzime strzeleckie Himalaje. Łączy ich fakt, że za cztery tygodnie pozostaną bez klubów i będą do wzięcia za darmo. Piątkowski już dawno zadeklarował, że w Białymstoku nie pozostanie, a przynajmniej nie na warunkach Jagiellonii. Korona świadomie podpisała z Kapo kontrakt krótkoterminowy, nie mając pojęcia, ile jeszcze może wnieść do zespołu doświadczony Francuz. Kuświk, namawiany już rok temu przez Ruch, nie zdecydował się przedłużyć umowy. Wydawało się, że przejdzie do Lecha Poznań jeszcze w trakcie sezonu 2014-15, dzięki czemu Niebiescy zarobiliby trochę gotówki. To miał być naturalny wybór dla Kolejorza, któremu takiego napastnika brakuje, jak i samego zawodnika pochodzącego akurat z Wielkopolski. Tak się nie stało, a zimą Lech zamiast z Kuświkiem starał się porozumieć ponoć z Marco Paixao. I kto wie, czy nie czynił tego skutecznie, ponieważ Portugalczyk, który był blisko korony króla strzelców w ubiegłym sezonie, a całą jesień stracił z powodu kontuzji, prawdopodobnie przywdzieje w lipcu niebieską koszulkę zamiast zielonej. Teoretycznie Lech zyska niezłego napastnika, ale trzeba liczyć się z tym, że jeden z dwójki bliźniaków P. osiądzie na samym szczycie poznańskiej listy płac z rocznymi poborami między 350 a 400 tysięcy euro.

Wilczek szedł jak burza po snajperską koronę i jego determinacji trudno było się dziwić. Widać było pazerność, zachłanność na zdobywanie bramek i przemożną chęć sięgnięcia po trofeum. Nie tylko dla osobistej satysfakcji. Mając koronę na głowie, dużo łatwiej przecież o lukratywny kontrakt zagraniczny. Zawodnik, który w poprzednim sezonie strzelił dziewięć goli, a w tym już 20, w kontrakcie miał zapisaną symboliczną kwotę odstępnego wynoszącą 100 tysięcy euro (sam piłkarz w rozmowie z nami zapewniał, że chodzi mimo wszystko o inną kwotę). Za podobne pieniądze – warto przypomnieć – Piast stracił swego czasu Marcina Robaka, który po przejściu do Pogoni został królem strzelców. Teraz wiele wskazuje na to, że znów król będzie wywodził się z Piasta (Robak jedną z 21 królewskich bramek zdobył jeszcze w Gliwicach), tyle że zarobić na nim się nie uda, bo odstępne nikogo nie zainteresowało. Co teraz? Zagranica (niestety, bardzo możliwe, że Chiny…), a może Lechia. Na meczach Piasta w maju gościł Marek Jóźwiak, czyli szef skautów w Gdańsku. Kierunek jest o tyle prawdopodobny, że kończą się wypożyczenia Antonio Colaka i Kevina Friesenbichlera, a Lechia nie jest zainteresowana przedłużeniem kontraktu Piotra Grzelczaka (uwaga: mister volley do wzięcia!), więc pozostanie bez żądeł.

SMAKOWICI REŻYSERZY

Pewnie znalazłby się jeszcze chętny na usługi Macieja Iwańskiego, który dzięki swojemu wyszkoleniu sam potrafi zapewnić zespołowi kilka punktów, kopiąc po prostu ze stojącej piłki. Rok temu przedłużył umowę z Podbeskidziem, ale tylko na następnych 12 miesięcy. Co dalej? Najwięcej będzie zależało od tego, czy Górale utrzymają miejsce w ekstraklasie. Wolny od podobnych warunków jest Filip Starzyński. Środkowy pomocnik Ruchu ma za sobą świetny sezon znaczony siedmioma bramkami i dziewięcioma asystami. Umowy wciąż nie przedłużył, choć Waldemar Fornalik ponoć usilnie go do tego namawia. Figo w propozycjach może jednak przebierać i napływają one właściwie z każdej strony Europy i nie tylko.

Wiosną przedłużono w Krakowie kontrakty z Rafałem Boguskim i Maciejem Sadlokiem, ale niepewnych dalszej przyszłości jest kilku innych zawodników Białej Gwiazdy, na czele z Łukaszem Gargułą i Dariuszem Dudką. Ten drugi jest w orbicie zainteresowań między innymi Pogoni Szczecin, żaden jednak na transferowej giełdzie nie ma pozycji Semira Stilicia. Obejmujący w styczniu posadę prezesa klubu Robert Gaszyński natychmiast zapowiedział, że sprawą priorytetową dla niego będzie załatwienie właśnie kwestii pozostania przy Reymonta tego zawodnika.

Bośniacki rozgrywający, a nierzadko także egzekutor Białej Gwiazdy śmiało może aspirować do miana najlepszego piłkarza T-ME. Na palcach jednej ręki można wyliczyć zawodników wyszkolonych technicznie w podobnym stopniu, a warto sobie uświadomić, że od stycznia 2014 roku, czyli w ciągu trzech rund spędzonych pod Wawelem, Semir zdobył 16 bramek i zaliczył 17 asyst! W różnym czasie, prócz wciąż aktualnej propozycji przedłużenia kontraktu w Krakowie, pojawiały się spekulacje, że reprezentant Bośni mógłby trafić do Lecha (z tego klubu wypłynął na szerokie wody), Lechii (miał być opcją rezerwową w razie fiaska rozmów z Sebastianem Milą) lub Legii (tu na przeszkodzie stoi ponoć niechęć kibiców, którzy nie zapomnieli przyśpiewek Stilicia sprzed trzech lat zakończonych zresztą dyskwalifikacją piłkarza nałożoną przez Komisję Ligi).

Sam zawodnik uważa, że jest jeszcze zbyt młody, by pędzić za kasą i decydować się tym samym na egzotyczny kierunek wyjazdu. Niemniej coraz częściej mówi się o tym, że to Chiny pozostają faworytem w wyścigu o Stilicia, a ewentualne szlaki prowadzące choćby na Węgry czy Ukrainę to jedynie mylące tropy podpuchy. Grę w Chinach wybrał Miroslav Radović, ale Stilić jest młodszy i ma ambicje reprezentacyjne. Poza tym wcale może nie być mu pilno do wyjazdu, skoro mocno sparzył się na występach w tureckim Gaziantepsporze i ukraińskich Karpatach Lwów.

ILE RUCHU W RUCHU

Chyba nie ma drugiego takiego klubu jak 14-krotny mistrz Polski z Chorzowa. Niebiescy, już w tym roku, parafowali co prawda kontrakty z Michałem Helikiem (bardzo udany sezon młodego stopera), Martinem Konczkowskim czy Patrykiem Lipskim, ale lista „niepewnych” jest dalece dłuższa. Prócz wspomnianych już Kuświka i Starzyńskiego widnieją na niej Bartłomiej Babiarz, Marcin Malinowski, Piotr Stawarczyk, Łukasz Surma, Marcin Kuś, Jakub Kowalski, Marek Szyndrowski, Marek Zieńczuk. Szczęśliwie, w umowie słowackiego bramkarza Matusa Putnocky’ego została zawarta opcja jej przedłużenia i Ruch kilka dni temu z niej skorzystał. Niemniej w tej chwili zagrożona jest cała ofensywna oś zespołu, czyli Babiarz – Zieńczuk – Starzyński – Kuświk.

Ale to kłopoty nie tylko Ruchu. Gliwice, Bielsko-Biała, Korona, Bełchatów – gdyby dziś był 30 czerwca, to wszystkie te ośrodki obudziłyby się właściwie bez podstawowych składów. Przesada? Wystarczy zerknąć na zamieszczone poniżej diagramy. W Bielsku, a zresztą pewnie nie tylko tam, czekają na rozstrzygnięcia ligowego sezonu. Syndrom 30/06 dotyczy Bartłomieja Koniecznego, Pavola Stano, Iwańskiego, Marka Sokołowskiego, Antona Slobody, Piotra Malinowskiego, Bartosza Śpiączki i jeszcze wielu innych. Sporo zależeć będzie od opinii trenera Dariusza Kubickiego, prezes Wojciech Borecki podkreśla w każdym razie, że większość będzie chciał zatrzymać.

NA SZCZYCIE BEZ PANIKI

W innych klubach aż tak trudnej sytuacji nie ma, ale też trudno znaleźć zespół, który nie doznałby wkrótce uszczerbku związanego z końcem kontraktu czołowego zawodnika. Pogoń? Wciąż nie parafował umowy Wojciech Golla, a w ten sposób Portowcy stracili już solidnego Macieja Dąbrowskiego – dziś czołowego stopera pierwszej ligi, właśnie świętującego powrót z Zagłębiem do ekstraklasy. Cracovia to przede wszystkim Adam Marciniak, Górnik Zabrze – Błażej Augustyn, Pavols Steinbors, Erik Grendel…

Jedynie dwa najsilniejsze od lat kluby w Polsce, czyli Legia i Lech, gorące kwestie kontraktowe mają w miarę wystudzone. W obozie wciąż aktualnego mistrza Polski świadomie rezygnuje się z Inakiego Astiza i Helio Pinto. Dominik Furman jest jedynie wypożyczony z francuskiej Tuluzy i Legia podejmie rozmowy na temat jego wykupu. Sama zarobiła na transferze 2,7 miliona, w przypadku odkupu może chodzić pewnie maksymalnie o końcówkę tej kwoty. Generalnie nie ma w klubie alarmu, właściwie Legia powinna się obawiać tylko jednego – czy uda się zatrzymać trochę poniewieranego Orlando Sa, mimo akurat ważnego kontraktu Portugalczyka. Trochę większy kłopot ma Lech Poznań, który stoi pod ścianą w kwestii sprowadzenia nowego napastnika (sam Paixao może nie wystarczyć). Zaur Sadajew ma swoje zalety, ale jeszcze więcej wad, a największą jest wysoka suma odstępnego. Za wykup z Tereka Grozny trzeba zapłacić kilkaset tysięcy euro i raczej bliżej już miliona niż pół…

Możliwość komentowania została wyłączona.