Polska Ekstraklasa

11.06.2013 07:31

Dogrywka z Adamem Nawałką: Szósta rano, czyli ruch socjotechniczny

Od ponad trzech lat pracuje z piłkarzami Górnika Zabrze, ma obecnie najdłuższy trenerski staż w jednym klubie. Zespół z ulicy Roosevelta nie zakwalifikował się do europejskich pucharów, ale szkoleniowiec konsekwentnie robi swoje i nie musi martwić się o przyszłość.

ROZMAWIAŁ PIOTR WOJCIECHOWSKI

(…)
Porównując trzy minione sezony, Górnik zachowuje stały poziom, zarówno w bilansie punktowym, jak i zdobytych bramkach. Poprawia się natomiast skuteczność w grze defensywnej.
Nie jest tajemnicą, że moja strategia prowadzenia zespołu opiera się na organizacji gry i podnoszeniu umiejętności taktycznych piłkarzy. Jesienią, gdy wszystko w drużynie się zazębiało, straciliśmy jedenaście bramek, wiosną już dwadzieścia. To sygnał, że nasza gra obronna musi znów wrócić na właściwe tory, które wypracowywaliśmy w trakcie minionych lat. Bo nasza czwarta pozycja na półmetku rundy to nie był jakiś wyskok, ale efekt systematycznej pracy zarówno nad taktyką, jak i walorami piłkarskimi, przekładającymi się na jakość podań, budowę ataku pozycyjnego poprzez kombinacyjne rozgrywanie piłki i finalizację akcji. Przykładem może być Arek Milik, który jesienią zdobył siedem bramek i został najlepszym naszym strzelcem w rozgrywkach.

Odszedł Milik i Górnik przestał wygrywać?
Zespół, który chce się liczyć w stawce, musi mieć kadrę przygotowaną na to, że ewentualny ubytek dwóch, trzech, a nawet czterech zawodników, kontuzjowanych lub wykartkowanych, nie wpłynie na obniżenie jakości gry. To oznacza, że każdy piłkarz musi być wystarczająco efektywny dla drużyny. Arek był ważną postacią dla zespołu, przede wszystkim w finalizowaniu akcji. Oprócz bramek zaliczał również asysty i jak dotąd żaden z naszych napastników nie zbliżył się do jego jakości. Pamiętajmy jednak, że po udanych występach w Pucharze Afryki kontuzja wyeliminowała z gry Prejuce’a Nakoulmę, i to trzy dni przed wznowieniem rundy wiosennej. Półtoramiesięczna przerwa spowodowała, że potem trwał tylko pościg za formą. W tym momencie ubył nam drugi kluczowy zawodnik ofensywny, a uzupełnienia składu polegały na poszukiwaniu piłkarzy mających wprawdzie coś do udowodnienia, ale niebędących z różnych powodów w najwyższej dyspozycji. Transfer Milika pomógł w dalszym funkcjonowaniu klubu, ale nie wyrównał wszystkich zaległości wobec zawodników i innych wierzycieli. Polityka transferowa musi być jasna i przejrzysta, a pozyskiwanie zawodników poprzedzone wcześniejszą dokładną obserwacją. Najlepsi i najmądrzejsi monitorują kandydatów przez rok, a nawet półtora roku, i dopiero po tym czasie podejmują decyzje w kwestii transferów. W Górniku działamy na zasadzie – jest entuzjazm, jest pomysł, ale z powodu ograniczeń finansowych sięgamy po piłkarzy, na których nas po prostu stać. Górnik to uznana firma, w której szkoli się piłkarzy, w której mogą się oni odbudować, wypromować, z której wyruszają w wielki świat. Chcąc jednak włączyć się do poważnej licytacji, trzeba mieć w ręku konkretne atuty, a tych nam stale brakuje. Z bólem muszę stwierdzić, że jak dotąd każda próba ustabilizowania kadry kończyła się po pół roku transferami najlepszych naszych piłkarzy. Z drugiej strony trzeba zdawać sobie sprawę, że to właśnie dzięki transferom kluby z ograniczonym budżetem nadal mogą funkcjonować w ekstraklasie. Również z tego powodu my, trenerzy, nie możemy tracić zapału, stale szukając nowych rozwiązań i nowych talentów.

(…)

Cały wywiad w najnowszym wydaniu tygodnika Piłka Nożna

Możliwość komentowania została wyłączona.