Polska Ekstraklasa

25.08.2015 08:02

Dogrywka z Leszkiem Ojrzyńskim. Człowiek na pięciu etatach

Solidna marka? Chyba tak. W końcu nie musi długo czekać na oferty pracy. Zapracował na swoje nazwisko, co nie znaczy, że opinie, które można usłyszeć na jego temat są wyłącznie pozytywne. Ale takie na pewno przeważają.

ROZMAWIAŁ PRZEMYSŁAW PAWLAK

– Jest pan człowiekiem trudnym we współpracy?
– Nienawidzę oszustwa i lenistwa. Oszuści i lenie mają ze mną problem – mówi Ojrzyński. – Przychodząc do klubu na coś się umawiam i z zarządem czy dyrektorem sportowym, i z zawodnikami. Po to na początku ustalamy sobie ramy współpracy, żeby każdy jasno znał swoje kompetencje i żeby potem się ich trzymać. A nie w połowie sezonu nagle zmieniać cele postawione przede mną czy przed zespołem. Albo działać komuś za plecami.

– Co konkretnie ma pan na myśli?
– No na przykład transfery za moimi plecami, grzebanie w zespole. Między trenerem a zarządem klubu czy dyrektorem sportowym powinien mieć miejsce dialog. I często na początku ma, a potem to już różnie bywa. Nie mówię tylko o Ekstraklasie, bo również mam na myśli kluby z niższych lig, w których pracowałem. Dla jasności – nie wszystkie. Różne rzeczy się jednak zdarzają. No bo czy to jest normalne, że przykładowo na dzień dobry stawiamy sprawę jasno, zespół ma się utrzymać w lidze, to jest najważniejsze, temu wszystko podporządkowujemy, a po kilku miesiącach nagle cel się zmienia i ktoś mi mówi, że jednak teraz to gramy o awans. To niepoważne.

(…)

– Kiedyś w wywiadzie dla „PN” opowiadał pan, że trener musi sobie radzić w różnych sytuacjach. Na przykład na obolałą nogę idealne jest… przyłożenie prezerwatywy wypełnionej wodą. W Górniku takich metod chyba nie będzie musiał pan stosować.
– Nie, tu jest jednak Ekstraklasa, to zupełnie inny poziom organizacji. Faktycznie jednak okład z prezerwatywy z wodą jest skuteczny, to doświadczenie wyniesione z niższych lig. W różnych klubach pracowałem i z różnymi problemami trzeba było sobie radzić. Głównie chodziło jednak o brak pieniędzy, na przykład na właściwą odnowę po meczu. W jednym klubie nie mieliśmy nawet na co dzień masażysty, przychodził facet z doskoku. Ale udało się zrobić awans. Co ważne jednak, pod względem szkoleniowym wyglądało to też nieźle. Pracując w niższych ligach prowadziłem w sumie bodaj siedmiu zawodników, którzy potem zagrali w reprezentacji Polski. Między innymi Sławka Peszkę, Adriana Mierzejewskiego, Roberta Lewandowskiego czy Konrada Gołosia. Zresztą Maciek Gajos, który teraz puka do drzwi kadry Adama Nawałki też zaczynał u mnie w Rakowie Częstochowa. Od razu było widać, że ma papiery na granie, choć na początku był mocno przestraszony występami z seniorami. W niższych ligach trener musi być wszystkim. To dobra szkoła, także życiowa, bo były chwile, kiedy trzeba było sprzedać samochód, żeby normalnie żyć albo trzeba było pożyczać pieniądze po ludziach.

(…)

Cały wywiad w najnowszym numerze tygodnika „Piłka Nożna”! Od wtorku w kioskach!

Możliwość komentowania została wyłączona.