Polska Ekstraklasa

16.02.2013 08:05

Dzisiaj Gala Tygodnika PN, od 20:00 w Polsat Sport! Przypominamy nominacje!

Tylko godziny pozostały do rozpoczęcia wielkiej Gali Tygodnika Piłka Nożna, na której ogłoszone zostaną wyniki naszego dorocznego plebiscytu. Zaproszeni goście w warszawskim hotelu Hilton zjawiać się zaczną już około godziny 19:00, jednak główna część imprezy rozpocznie się o godzinie 20:00. Bezpośrednią transmisję z rozdania statuetek przeprowadzi telewizja Polsat Sport!


Nasz Tygodnik organizuje plebiscyt nieprzerwanie od 1973 roku, jednak pierwszy raz nagrody na uroczystej gali rozdano w 1992 roku. Wówczas goście zaproszeni zostali do hotelu Viktoria, a czas umilała im śpiewająca Maryla Rodowicz. Tym razem, zresztą tak, jak miało to miejsce przed rokiem, Gala odbędzie się w gościnnych progach warszawskiego hotelu Hilton. Telewizyjna transmisja z wydarzenia rozpocznie się w Polsat Sport o godzinie 20:00.

Poniżej przypominamy wszystkie kategorie, w których zostaną rozdane statuetki oraz wszystkich nominowanych. Przy każdej nominacji przypominamy również fragment uzasadnienia, które na przestrzeni ostatnich tygodni w całości pojawiały się na łamach Tygodnika Piłka Nożna.

Jakub BŁASZCZYKOWSKI (27 lat, Borussia Dortmund)
Kapitan reprezentacji Polski. Pod względem sportowym ma za sobą nawet bardzo dobry rok. W klubie wywalczył mistrzostwo Niemiec i Puchar Niemiec, jesień z kolei zaczął bardzo dobrze, potem wyhamowała go nieco kontuzja, ale po wyleczeniu urazu wciąż może liczyć na miejsce w składzie Borussii Dortmund. A konkurencję ma naprawdę bardzo dużą.

Robert LEWANDOWSKI (24 lata, Borussia Dortmund)
Na poziomie klubowym może pochwalić się tymi samymi sukcesami co Błaszczykowski. Z tą jednak różnicą, że indywidualne statystyki ma znacznie lepsze. Naturalnie Lewandowski to napastnik, a Błaszczykowski – pomocnik; odpowiadają więc na boisku za coś innego, ale liczby Roberta muszą robić wrażenie. (…) W reprezentacji Polski jednak jego dorobek nie prezentuje się już tak okazale. Pod tym względem akurat ustępuje Błaszczykowskiemu, bo to Kuba ma większy wpływ na wyniki drużyny Waldemara Fornalika.

Łukasz PISZCZEK (27 lat, Borussia Dortmund)
Piszczek to piłkarz, który udowadnia, że rozwój zawodnika wcale nie kończy się w wieku 22-23 lat. Bo Łukasz z roku na rok jest lepszy. W 2011 pokazał, jak powinien grać do przodu nowoczesny prawy obrońca, ale popełniał sporo błędów w defensywie. Powoli dobiegający końca rok pokazał, że mocno pracował nad tym elementem. Teraz nie popełnia już zbyt wielu błędów w ustawieniu, dużo trudniej go minąć i – co ważne – nie ucierpiała przy tym jego gra do przodu.


Sebastian MILA (30 lat, Śląsk Wrocław)
Kapitan mistrza Polski. Piłkarz, który ma ogromny wpływ na grę Śląska Wrocław. To od niego zaczyna się dobra gra mistrza. Król asyst w ekstraklasie. W poprzednim sezonie wygrał tę klasyfikację, w tym również znajduje się w ścisłej czołówce, mimo że początek sezonu stracił ze względu na zawieszenia.

Szymon PAWŁOWSKI (26 lat, Zagłębie Lubin)
Kolejny zawodnik w naszej ekstraklasie, który w pewnym sensie uzależnił od siebie wyniki drużyny. W pewnym sensie, bo jesienią reszta kolegów z Zagłębia pomaga mu na boisku raczej rzadziej niż częściej. I efekty widać w tabeli.

Arkadiusz PIECH (27 lat, Ruch Chorzów)
Piech w parze z Maciejem Jankowskim stworzył na wiosnę świetnie rozumiejący się, najgroźniejszy duet napastników w ekstraklasie. Arek imponuje przede wszystkim szybkością i łatwością w dochodzeniu do sytuacji bramkowych. Ale bywa, że brakuje mu skuteczności, co widać było zwłaszcza w meczach międzypaństwowych.


REPREZENTACJA POLSKI U-17 (brązowi medaliści ME)
Już sam fakt zdobycia medalu na dużej międzynarodowej imprezie powinien wystarczyć za całe uzasadnienie. W sytuacji, kiedy klubowe zespoły ponoszą klęskę za klęską, kiedy mistrz Polski może tylko marzyć o Champions League, kiedy hołubiona reprezentacja Franciszka Smudy zawiodła nadzieje milionowej rzeszy kibiców, radości przysporzyła wyłącznie młodzież.

ŚLĄSK WROCŁAW (mistrz Polski 2012)
Teoretycznie najlepszy zespół sezonu nominację powinien uzyskać z urzędu, ale… No właśnie. Śląsk mistrzowski tytuł na dobrą sprawę zapewnił sobie jesienią 2011 roku, wiosną grał natomiast słabiutko. Wygrał ligę głównie dzięki słabości rywali, bo przecież w pewnym momencie wydawało się, że najlepsza będzie Legia Warszawa. Ale wygrał Śląsk i chwała mu za to, mimo generalnie średniego wrażenia, jakie po sobie zostawiła drużyna prowadzona przez Oresta Lenczyka.

LEGIA WARSZAWA (Puchar Polski 2012, mistrz jesieni 2012)
Cieniem na Legii kładzie się końcówka poprzedniego sezonu. Remisy z Widzewem i Jagiellonią, porażki z Lechem i Lechią były szokiem dla kibiców i skutkowały przegraniem wyścigu o mistrzowski tytuł w sytuacji, kiedy warszawianie wszystkie karty mieli w swoich rękach. (…) Legia jednak, i trzeba to przyznać bezstronnie, gra chyba najefektowniejszy futbol w polskiej, mocno siermiężnej przecież, ekstraklasie. Bywa również skuteczna. Nie przypadkiem wypracowała sobie kilku punktową przewagę nad resztą stawki i usadowiła się na fotelu jesiennego lidera ze świetną pozycją wyjściową do wiosennych rozgrywek.


Marcin DORNA (33 lata, reprezentacja Polski do lat 17)
To on doprowadził naszą kadrę U-17 do pierwszego od 10 lat udziału polskich juniorów w turnieju finałowym mistrzostw Europy. Pod koniec marca w ostatniej fazie eliminacyjnej, na miniturnieju w Luksemburgu, młodzi Polacy zajęli pierwsze miejsce po zwycięstwach nad Czechami, Białorusią i Luksemburgiem. Turniej finałowy odbył się na początku maja w Słowenii i w fazie grupowej Orliki najpierw pokonały Belgię, a następnie zremisowały z drużyną gospodarzy oraz Holandią i zakwalifikowały się do półfinału. W nim, niestety, minimalnie, bo 0:1 przegrały z Niemcami, ale miejsce w najlepszej czwórce Starego Kontynentu i brązowy medal i tak jest wielkim osiągnięciem.

Waldemar FORNALIK (49 lat, Ruch Chorzów/reprezentacja Polski)
W 2009 roku zdobył naszą nagrodę, a dwa lata później był wśród nominowanych do niej. W poprzednim sezonie doprowadził drużynę Ruchu do tytułu wicemistrza Polski oraz dotarł z nią do finału Pucharu Polski. W ekstraklasie zespół Fornalika w rundzie wiosennej wywalczył 26 punktów, w Pucharze Polski wyeliminował Ruch Zdzieszowice i Wisłę Kraków. Jego praca została oceniona wysoko, więc nic dziwnego, że po finałach Euro 2012 został jednym z kandydatów do funkcji selekcjonera naszej reprezentacji i 10 lipca został nominowany. Początki nie były łatwe, bo w jego debiucie biało-czerwoni przegrali z Estonią po golu straconym w końcówce. Najważniejsze były jednak eliminacje MŚ, i w nich Polacy nie przegrali.

Adam NAWAŁKA (55 lat, Górnik Zabrze)
Niedługo minie trzy lata, od kiedy podjął pracę w Górniku. Poprzedni sezon zabrzanie zakończyli na ósmej pozycji, ale na wiosnę zdobyli więcej punktów w 13 meczach niż jesienią w 17. W poprzedniej rundzie jesiennej zabrzanie zdobyli 20 punktów w 17 meczach, a teraz taką zdobycz mieli już po 10 kolejkach. (…) Pracował w Zagłębiu Lubin i Jagiellonii Białystok, ale zawodowo spełnił się na Górnym Śląsku. Kilka miesięcy po Euro 2008 podjął pracę w GKS Katowice, gdzie się odbudował, a potem został zatrudniony w Górniku.


Danijel LJUBOJA (33 lata, Legia Warszawa)
Były trener Legii Warszawa Maciej Skorża przyznał, że nie miał poprzednio okazji, zarówno w klubie, jak i reprezentacji, pracować z tak znakomitym piłkarzem jak Danijel Ljuboja. Z taką oceną Serba zgadza się kliku innych szkoleniowców, w tym także mający dłuższy epizod z kadrą biało-czerwonych Bogusław Kaczmarek. Pochodzący z Vinkovci, ale wychowany we Francji Serb jest jedną z największych indywidualności naszej ekstraklasy, jeśli nie największą. Bajeczna technika, w porównaniu do 98 procent występujących na naszych boiskach, znakomita gra bez piłki, a także fajerwerki techniczne i strzelecki instynkt czynią zeń napastnika, którego boją się wszyscy defensorzy w T-Mobile Ekstraklasie.

Prejuce NAKOULMA (25 lat, Górnik Zabrze)
Dysponujący piorunującym przyspieszeniem i niekonwencjonalną kiwką Prezes bywa zmorą defensorów ekstraklasy. Słowo „bywa” jest tu adekwatne. W lecie spekulowano o jego rychłym wyjeździe z Polski do Niemiec, Francji lub Rosji. Kiedy transfer spalił na panewce, Nakoulma nieco spuścił z tonu. Obudził się dopiero w szóstej kolejce, gdy wbił dwa gole Śląskowi. Potem były trafienia w meczach z Podbeskidziem i Koroną, po których nastąpiła strzelecka autoblokada.

Abdou RAZACK TRAORE (23 lata, Lechia Gdańsk)
W poprzednim sezonie jego gra oraz gole uratowały biało-zielonych przed degradacją. Właściwie trudno sobie wyobrazić groźnie zapowiadającą się akcję lechistów bez wtrącenia się w nią Traore. Imponuje wszechstronnym wyszkoleniem. Może zagrać jako ofensywny pomocnik, prawo- bądź lewoskrzydłowy, a nawet wysunięty napastnik. Zdarza się, że bez dotknięcia futbolówki, swoim niekonwencjonalnym zachowaniem nie tylko w polu karnym, ale nawet przy linii końcowej, potrafi wprowadzić nerwowość w poczynania defensorów rywali.


Jakub KOSECKI (22 lata, Lechia Gdańsk/Legia Warszawa)
Syn Romana, byłej gwiazdy polskiej piłki, tak jak ojciec jest skrzydłowym. I mówi się o nim to samo, co mówiło się o Romanie, gdy był w obecnym wieku Jakuba: że szybki, przebojowy, z ciągiem na bramkę, ale słaby taktycznie, piłkarsko nieuczesany (Kosecki senior miał, w odróżnieniu od syna, wiecheć także na głowie). Jednak skoro Roman się potem pięknie rozwinął, to czemu podobnej drogi nie miałby przejść Kuba?

Grzegorz KRYCHOWIAK (22 lat, FC Nantes/Stade Reims)
Objawienie pierwszej części sezonu we francuskiej Ligue 1, co zauważono nie tylko w Polsce, ale i w tym kraju. Defensywny pomocnik, jeśli chodzi o słabe i mocne strony – całkowite przeciwieństwo Koseckiego. Taktycznie dojrzały, a czasami nawet wyrafinowany, gra w systemie 1-4-1-4-1 tuż przed obrońcami. Świetnie się ustawia, kryje playmakera rywali, odbiera piłki rywalom i bezpiecznie zagrywa do partnerów.

Arkadiusz MILIK (18 lat, Górnik Zabrze)
W ostatnich dekadach wielu młodych napastników ze Śląska było określanych mianem drugiego Lubańskiego. Ale rzadko to skojarzenie bywało tak trafne jak w przypadku gracza Górnika. Bo naprawdę ma wszystko, co powinien mieć klasowy środkowy napastnik.

Łukasz TEODORCZYK (21 lat, Polonia Warszawa)
Przy wysokim wzroście (185 cm) dysponuje bowiem niezłą szybkością i koordynacją ruchową. Nie tylko strzela gole, ale potrafi też dostrzec lepiej ustawionego partnera. Kilka miesięcy temu wydawało się, że jeśli chodzi o środek ataku w reprezentacji Polski, to jest Robert Lewandowski i długo, długo nikt. A dziś, po eksplozji formy Milika i Teodorczyka (oraz powrocie do gry Artura Sobiecha), wydaje się, że z obsadą pierwszej linii zespołu mamy spokój na wiele lat.

Paweł WSZOŁEK (20 lat, Polonia Warszawa)
Dużo na boisku widzi, potrafi rozprowadzić natarcie. Lewych obrońców rywali Polonii daje radę zdominować, stłamsić. Jednak, jak się okazało, reprezentacja to jeszcze dla niego za wysokie progi. On i Kosecki to z naszej piątki zawodnicy, którzy mają najwięcej piłkarskich braków do wyeliminowania, jeśli chcą zrobić karierę z prawdziwego zdarzenia.


Maciej KOWALCZYK (35 lat, Kolejarz Stróże)
Ambitny, zadziorny, waleczny, a do tego wreszcie skuteczny – tak w skrócie można opisać Kowalczyka. A bramek mogło być jeszcze więcej, gdyby napastnik mógł wystąpić we wszystkich spotkaniach pierwszej ligi. Najlepszy mecz rozegrał w Ząbkach. Wówczas to w ciągu 10 minut aż trzykrotnie posłał piłkę do bramki. Gdy nie trafiał, Kolejarz zwykle przegrywał, co jasno wskazuje, jak ważną i nieocenioną postacią w zespole jest doświadczony piłkarz.

Marek NIEWIADA (32 lata, Flota Świnoujście)
Nominacja dla kapitana lidera pierwszej ligi jest przede wszystkim dowodem uznania dla całego zespołu. To, co zrobiła Flota pod koniec rundy wiosennej poprzedniego sezonu i przez połowę jesiennej części rozgrywek obecnego, zrobiło wrażenie na wszystkich. Oto podopieczni najpierw Ryszarda Kłuska, a następnie Dominika Nowaka odnieśli aż 12 ligowych zwycięstw z rzędu. Nikomu w 2012 roku nie udała się taka sztuka ani w ekstraklasie, ani w pierwszej lidze.

Piotr MADEJSKI(29 lat, Miedź Legnica)
Patrząc jesienią na jego grę, niejeden obserwator zadał sobie pytanie: jak to możliwe, że taki piłkarz nie gra w ekstraklasie? To on był najgroźniejszym zawodnikiem beniaminka z Legnicy. Jego rajdy lewym lub prawym skrzydłem siały popłoch w defensywach rywali. Potrafił na szybkości minąć rywala, dwóch, a czasem nawet więcej. Dryblował, dogrywał, jedynie z rzadka próbował uderzać na bramkę, dlatego ma na koncie ledwie jednego gola w rundzie jesiennej.

Możliwość komentowania została wyłączona.