Polska Ekstraklasa

10.03.2015 08:10

Kędziora dla PN: Kadra? Na razie nikt nie dzwonił

Kontuzje Łukasza Piszczka oraz Artura Jędrzejczyka spowodowały, że niespełna miesiąc przed eliminacyjnym meczem polskiej kadry w Irlandii trudno przewidzieć nazwiska obrońców, które znajdą się na liście zawodników powołanych przez Adama Nawałkę. Coraz częściej można słyszeć opinie, że selekcjoner na zgrupowanie zaprosić powinien 20-letniego obrońcę Lecha Poznań Tomasza Kędziorę.

ROZMAWIAŁ PAWEŁ KAPUSTA
WSPÓŁPRACA HUBERT MAĆKOWIAK

Przed rozmową z panem obdzwoniłem pana dawnych kumpli, jeszcze z czasów gry w Zielonej Górze. Jedna rzecz utkwiła mi przede wszystkim w pamięci – ksywka.
Jaka konkretnie? – dopytuje Kędziora (na zdjęciu).

Podobno za plecami mówiono na pana Kenijczyk.
Kenijczyk? Serio? (śmiech) Nie spotkałem się z tym wcześniej, nikt mi tego nigdy w twarz nie powiedział. A koledzy wyjaśnili chociaż, skąd wzięła się taka ksywa?

Chodziło o skromną muskulaturę, ale również fakt, że bardzo dużo pan biegał i był na boisku nie do zajechania.
I zostało mi to do dzisiaj! Wiadomo, zbudowany jestem trochę lepiej, ale jestem w drużynie znany z tego, że bardzo dużo biegam i nie da się mnie zajechać.

W Zielonej Górze w seniorski futbol wprowadzał pana Maciej Murawski, dzisiaj pracujący jako ekspert w Canal Plus.
Trener Murawski zaprosił mnie do trenowania z seniorskim zespołem Lechii, ale nie mogłem grać w meczach, bo byłem wtedy jeszcze za młody. Ogólnie czasy gry w Zielonej Górze bardzo miło wspominam. Zresztą nie tylko ten okres, gdy miałem już styczność z seniorami, ale także czasy wcześniejsze. Mało się o tym teraz mówi, praktycznie w ogóle, ale trenerem, który mnie ukształtował w czasach juniorskich, był Piotr Żak. Mogę śmiało powiedzieć, że on miał na mnie i moją grę ogromny wpływ.

To prawda, że tuż po przeprowadzce do Poznania tak często chodził pan na siłownię, że w końcu trenerzy panu tego zabronili?
Prawdą jest to, że w moim pierwszym roku w Młodej Ekstraklasie razem z kumplami z drużyny bardzo często chodziliśmy na siłownię. Ale nie było tak, że przesadzaliśmy i trenerzy musieli nam ograniczać te zajęcia. Chciałem rozwijać się nie tylko piłkarsko, ale też pod względem siły. Wizyty na siłowni na pewno mi nie zaszkodziły.

Mówi się, że w Lechu postawił na pana Mariusz Rumak, ale pierwsze treningi odbywał pan jeszcze pod okiem Jose Bakero.
Pamiętam jak dzisiaj swój pierwszy trening z pierwszym zespołem. Szatnia wyglądała wówczas zupełnie inaczej, w zespole było o wiele więcej starszych, bardziej doświadczonych kolegów. Mam tu na myśli choćby Bartosza Bosackiego. Gdy stanąłem w drzwiach, nie wiedziałem, czy mam powiedzieć dzień dobry, czy zupełnie nic nie mówić. Dziwnie się czułem. Zajęcia z trenerem Bakero też były dla mnie czymś nowym, bo cały czas chodził za trenerem tłumacz, który objaśniał po polsku, o co w ogóle chodzi. To było dla mnie ciekawe doświadczenie.

(…)

Tomasz Kędziora i reprezentacja Polski. Jak podchodzi pan do tego tematu? Ostatnio coraz głośniej mówi się, że powinno się panu dać szansę, tym bardziej że kontuzje złapali Łukasz Piszczek i Artur Jędrzejczyk.
To byłaby dla mnie naprawdę wielka rzecz, gdyby selekcjoner zdecydował się powołać mnie na zgrupowanie. To chyba dla każdego chłopaka wielkie marzenie, żeby znaleźć się w pierwszej, seniorskiej reprezentacji kraju. Od zawsze moim celem jest założenie koszulki z orzełkiem.

(…)

Cały wywiad w najnowszym numerze tygodnika „Piłka Nożna”! Już w kioskach!

Możliwość komentowania została wyłączona.