Lech trenera Żurawia po sezonie zasadniczym

Ostatnim trenerem, któremu udało się poprowadzić Lecha od pierwszej do ostatniej kolejki był Mariusz Rumak w sezonie 2013-14. W pięciu następnych edycjach rozgrywek pokój trenerski przy Bułgarskiej zawsze miał co najmniej po dwóch gospodarzy. Żuraw został obdarzony przez władze Kolejorza dużym zaufaniem i nic nie wskazuje na to, aby miał nie dotrwać na stanowisku przynajmniej do końca sezonu. Aktualny szkoleniowiec Lecha trafił na względnie spokojny czas: zespół nie grał w eliminacjach europejskich pucharów, więc nie było podstaw, żeby już wczesną jesienią recenzować pracę trenera.

Lech pod wodzą Żurawia ukończył zasadniczą część sezonu na czwartym miejscu. 11 punktów straty do lidera każe zapomnieć o tytule, ale już cztery „oczka” dzielące poznański zespół od Piasta Gliwice dają nadzieje na wicemistrzostwo. Kolejorz gra w piłkę w sposób przyjemny dla oka (według trenera Martina Seveli z Zagłębia Lubin – nawet najładniej w lidze), zdobywa dużo bramek (skuteczniejsza jest tylko Legia Warszawa), stosunkowo niewiele ich traci (lepszą defensywę ma jedynie Piast). Na korzyść szkoleniowca przemawiają również wyniki w Pucharze Polski, gdzie drużyna bez większych problemów dotarła do półfinału.

W porównaniu z ubiegłym sezonem Lech wykonał progres. Sześć punktów więcej na koncie to znacząca różnica. Kolejorz odniósł dokładnie tyle samo zwycięstw (13), co w części zasadniczej rozgrywek 2018-19, jednak zaliczył aż sześć porażek mniej (7 do 13). Zespół trenera Żurawia nauczył się odrabiać straty i kiedy nie jest w stanie wygrać, potrafi przynajmniej zremisować (zwłaszcza na wyjazdach). To jedna z podstawowych zmian w stosunku do postawy drużyny, którą prowadzili kolejno Ivan Djurdjević, Adam Nawałka i finalnie Żuraw.

Trener Lecha jest w połowie drogi pomiędzy dokonaniami poprzedników na tym etapie sezonu. Granicę 50 punktów po 30. kolejkach, które w ostatecznym rozrachunku dawały miejsce na podium, dwukrotnie przekroczył Nenad Bjelica (w sezonie 2016-17 z niewielką pomocą Jana Urbana). W zwieńczonym mistrzostwem sezonie 2014-15 (trenerzy: Rumak, tymczasowo Krzysztof Chrobak i Maciej Skorża) poznański zespół kończył rundę zasadniczą z 54 punktami na koncie, doznając wówczas zaledwie czterech porażek. Biorąc pod uwagę ostatnich sześć sezonów, Żuraw zajmuje pod tym względem czwarte miejsce wśród szkoleniowców Kolejorza. Jego 49 punktów to rezultat lepszy nie tylko od tego z sezonu 2018-19, ale również z rozgrywek 2015-16, gdy Skorża oraz Urban zgromadzili tylko 43 punkty.

W rundzie finałowej ubiegłego sezonu Lech był w zupełnie innym położeniu niż obecnie. Stał u progu przebudowy, jedenastu zawodników miało już spakowane walizki, szanse na puchary były minimalne, a podstawowym zadaniem trenera było jako takie poskładanie zespołu i nakłonienie odchodzących do ostatniego wysiłku. W tamtych warunkach Kolejorz pod wodzą Żurawia wywalczył w siedmiu kolejkach dziewięć punktów. W aktualnej sytuacji taki dorobek zostałby uznany za porażkę. Progres musi więc nastąpić także na finiszu.

Konrad Witkowski