Polska Ekstraklasa

02.05.2016 09:41

Mamy Cię, czyli humor piłkarskiej szatni. Kupa śmiechu

O tym słyszał każdy – klapki przyklejone do podłogi, gacie wysmarowane maścią rozgrzewającą, szafka wystawiona na korytarz czy dzwoniący nieustannie telefon. Są też figle mniej wyszukane, jak ten z udziałem Kenwyne’a Jonesa ze Stoke, który w swojej szafce znalazł zakrwawioną świńską głowę, a w rewanżu żartownisiowi powybijał szyby w samochodzie. To jednak zachowania prymitywne. Znacznie wyżej cenione są, nie tylko zresztą w piłkarskiej szatni, tak zwane wkrętki – żarty rozbudowane, mające swój scenariusz, obsadę i dramaturgię.

Niespodzianki w kadrze Brazylii. Gwiazdy nie zagrają w Copa America – KLIKNIJ!

– W takim razie obawiam się, że chyba nie do końca wpiszę się w ten model – mówi Dariusz Dźwigała. – Nigdy jednak nie zapomnę, jak jeszcze w dziecięcych, juniorskich czasach żart zrobili mi koledzy. Już wtedy miałem silne uderzenie, więc namówili mnie, żebym spróbował kopnąć karton. Mało nóg nie połamałem, ponieważ do środka napchali cegieł. Może też stąd właśnie, po latach, przyszedł mi do głowy podobny żarcik. To było całkiem niedawno, podczas pracy w Dolcanie Ząbki. Trener bramkarzy Robert Mioduszewski miał specjalne piłki wypełnione wodą, bardzo ciężkie, ale wyglądające normalnie. Wsiedliśmy na ambicję jednemu z trenerów, mężczyźnie dobrze zbudowanemu, że na pewno nie dokopie do bramki z połowy boiska. Byłem przekonany, że wie co jest grane, a tymczasem nie wiedział i podszedł do zagadnienia ambitnie. Walnął z całej siły, mało stawu kolanowego nie uszkodził…

(…)

BERET OBUTY

Telefon do byłego króla strzelców ekstraklasy, Podbrożnego, czy pamięta jak nabrał się na swój transfer do Monaco? – Oj, coś nie bardzo – mówi Podbrożny, ale jakby bez przekonania. – No tak, może i faktycznie coś takiego było, bo czego jak czego, ale pomysłów kolegom nigdy nie brakowało. Musiałem się jednak w końcu szybko zorientować, bo trudno było nie poznać charakterystycznych głosów Piszczyka czy Bereta, a zwłaszcza ten ostatni lubił kogoś wypuścić. Żeby jednak nie było, to i z nim się czasem pojechało… Pamiętam jak magazynier dał mu nowe buty, marki adidas, tyle że szyte w Polsce. Marek do niego z pretensjami, że takich to on nie chce, mają być oryginalne. Magazynier się wkurzył lekko, wyrwał od starych metkę z napisem MADE IN GERMANY i wszył w nowe buty. Zaniósł Beretowi, ten popatrzył z wszystkich stron, ocenił: – No, w takich to mogę grać…

Jóźwiak żartował z kumpli na potęgę, ale i sam pozostawał wdzięcznym obiektem żartów. – Nie da się ukryć – mówi były obrońca. – Raz wkręcili mnie na maksa i nikt do tej pory się nie wysypał czyj to był pomysł. Podejrzewam dwóch kolegów, ale pewności wciąż nie mam. To było ponad 20 lat temu, komórki nie były powszechne, o telefon zwykły łatwo nie było. Wydaje mi się, że wróciłem wieczorem do domu z jakiegoś meczu, a tam telegram, że żona urodziła córkę. Nie zdziwiłem się, bo faktycznie na dniach miała rodzić, zatem duża radość. Telefonu nie mieliśmy, teściowie pracowali w szkole, ale już było późno. Sam telegram nie wzbudził podejrzeń, bo nawet pieczątka była, a dopiero później przyjrzałem się, że wysłany był z… Warszawy. U trenera Andrzeja Strejlaua wyprosiłem o wolne dwa dni i z kolegą pięściarzem Adamem Kozłowskiem, bo własnego auta wówczas jeszcze nie miałem, pojechaliśmy do Mławy. Po drodze kupiłem kwiaty, wpadam na podwórko, wita mnie teść, a ja żeby szybko do Żanety do szpitala jechać. On robi oczy i mówi, że Żaneta w domu obiad gotuje… Trzy tygodnie później syn mi się urodził, więc koledzy na podwójne pępkowe się załapali, a ja przynajmniej wolne miałem od treningów. Trzeba jednak chłopakom oddać, że się wtedy naprawdę wystarali. Dziś mamy zupełnie inne czasy. To co w szatni od razu jest w sieci, na Twitterze, etc. Każdy chwali się i wynosi wszystko na światło dzienne. Ale odnoszę też wrażenie, że młodym ludziom brakuje kreatywności i to nie tylko na boisku…

(…)

JAK WKRĘCIĆ MĘŻA?

Może nie jest to klasyczny wypust, ale brzmi dobrze, więc żal nie przytoczyć. Dotyczy trochę piłkarskich przesądów. I tak Franciszek Smuda wierzył, że kobieta w szatni przed meczem przynosi wyłącznie pecha. Zawsze dbał o to, by nic podobnego nie wydarzyło się przed meczem jego drużyny. Kiedyś przyjechał z Legią do Łodzi, a doskonale swojego byłego współpracownika i jego przesądy znał wieloletni kierownik Widzewa – Tadeusz Gapiński. Oto fragment znaleziony w „PS”: – Smuda przeczuwając, że coś wisi w powietrzu, postawił przy wejściu do szatni kierownika drużyny i zakazał mu wpuszczania kogokolwiek. Zapomniał jednak o drugich, rzadko używanych drzwiach. To właśnie w nich pojawiła się Barbie, około 70-letnia pracowniczka Widzewa. Smuda rozprawiał o zbliżającym się meczu, kiedy usłyszał chrypiące: Komu kawa? Komu herbata? Barbie jak gdyby nigdy nic weszła z tacą pełną gorących napojów. Gapiński, pomysłodawca żartu, wił się ze śmiechu za drzwiami, za to twarz Smudy oblały na przemian purpura i bladość. Ryknął tylko do starszej pani: Sp…!.

(…)

Możliwość komentowania została wyłączona.