Polska Ekstraklasa

21.06.2020 08:11

Mocne teksty i wywiady. Oto nowa „Piłka Nożna”

W kioskach, salonach prasowych, a także za pośrednictwem naszej aplikacji na Androida i IOS czeka już na Was nowy numer tygodnika „Piłka Nożna”. Poniżej prezentujemy fragmenty tekstów i wywiadów, które możecie znaleźć w środku. To jednak nie wszystko, gdyż nr 24 jest po brzegi wypchany dobrą treścią. Sprawdźcie koniecznie!

PRZED STARTEM PREMIER LEAGUE. KRÓLOWA NA SALONACH

Flaga przy Pałacu Buckingham była przez dłuższy czas opuszczona. To znak, że w twierdzy nie było królowej – z powodu pandemii przeniosła się do zamku poza Londynem. Elżbieta II wróciła jednak do domu, tak samo jak na boiska Premier League wracają piłkarze.

GRZEGORZ GARBACIK

Gdyby życie toczyło się normalnym rytmem, 17 czerwca uwaga kibiców piłkarskich byłaby skupiona na Baku i Rzymie, gdzie toczyłyby się boje o wyjście z grup podczas Euro 2020. Pandemia przewróciła jednak wszystko do góry nogami. 

Duch w narodzie

Anglia jest jednym z tych krajów, które wskutek SARS-CoV-2 ucierpiały najbardziej. Opozycyjni laburzyści, którzy na początku pandemii zadeklarowali, że będą wspierać rząd w walce i powstrzymają się od krytyki, powiedzieli dość i w sposób jawny oskarżyli gabinet Borisa Johnsona o nieudolność. Premier i jego doradcy zamierzali od początku pozwolić wirusowi na rozlanie się po kraju, chcąc osiągnąć w ten sposób efekt stadnej odporności i bardzo szybko, bo po zaledwie kilku dniach musieli wycofywać się rakiem z tego planu. Mleko się jednak rozlało, a brak odpowiednich działań w momencie rozwoju pandemii kosztował Anglię bardzo dużo. 

Ten sam rząd forsował również projekt wznowienia rozgrywek piłkarskich, wiedząc, że jeśli coś może poprawić nastroje wśród ludzi, to właśnie restart Premier League. – To może podnieść ducha w narodzie – powiedział minister spraw zagranicznych, Dominic Raab, który zastępował Johnsona, kiedy ten z powodu koronawirusa trafił na oddział intensywnej opieki medycznej. – Wiem, że ludzie oczekują od nas tego, by umożliwić im powrót do pracy, by dzieci mogły bezpieczne wrócić do szkół, ale czekają również na wznowienie zmagań sportowych – dodał. 

Trudno się dziwić takiemu stawianiu sprawy. Anglia to w końcu kraj, w którym futbol stanowi integralną sferę życia dla wielu ludzi. Tradycja, historia, rytuały, wszystko to zawsze miało swoje miejsce nie tylko w świadomości Anglików, ale również w całej brytyjskiej gospodarce. Piłka nożna to przecież sieć połączonych ze sobą naczyń, wystarczy mały zator, by doszło do poważnych problemów. Pandemiczna przerwa była jak zawał serca.

Strach przed powrotem

O ile rząd i zawiadujący angielskim futbolem stali na stanowisku, że piłkarze muszą jak najszybciej wrócić na boiska, o tyle zawodnicy niekoniecznie podchodzili do tematu z takim samym entuzjazmem. Z powodu strachu o zdrowie swoje i najbliższych, czego najlepszym dowodem było zachowanie kapitana Watfordu, Troya Deeneya. Ten podjął decyzję, by nie wracać do treningów z drużyną, ponieważ w całej sprawie jest po prostu za dużo niewiadomych. – Nie chcę ryzykować i przywlec wirusa do domu – wyjaśniał w rozmowie z „The Sun”. – Mój synek ma problemy z oddychaniem. Nie będę podejmował takiego ryzyka dla kilku funtów.

W opinii Gary’ego Linekera, eksperta BBC, takie zachowania piłkarzy nie mogą dziwić. – Chcą wrócić, ale przy okazji wywierają presję, by wszystko odbyło się w możliwie najbezpieczniejszych warunkach – tłumaczył. Niektóre media wieszczyły jednak bunt, bo skoro jeden zawodnik odmówił powrotu do treningów, dlaczego za jego przykładem nie mieliby pójść kolejni? Do niczego takiego nie doszło i przez kilka ostatnich tygodni na linii rząd – władze piłkarskie wykuwało się mozolnie rozwiązanie, które wciąż nie jest idealne, ale daje podstawy do rozegrania pozostałych 92 meczów i zamknięcia sezonu 2019-20. 

90 MINUT Z FILIPEM BEDNARKIEM. WYPEŁNIĆ CZYSTĄ KARTĘ

KONRAD WITKOWSKI

NAJPIERW ŚWIĘTO, PÓŹNIEJ MŁÓCKA. BUFFONADA

TOMASZ LIPIŃSKI

Z MESSIM NA SZCZYT, Z MESSIM NA DNO?

Na kłopoty finansowe Barcelony można spojrzeć pod różnymi kątami i znaleźć ich rozmaite przyczyny. A może właściwym tropem będzie postawienie tezy, że praźródłem obecnej sytuacji są żądania Leo Messiego, by mieć obok siebie wyłącznie partnerów najwyższej światowej klasy?

LESZEK ORŁOWSKI

Sam Messi jest oczywiście bardzo drogi w utrzymaniu. Przy każdym przedłużeniu kontraktu dostawał podwyżkę i dziś zarabia około 100 milionów euro rocznie (brutto). Jednak wysokość jego pensji nigdy nie była jedynym punktem, o którym Leo i jego reprezentanci dyskutowali z szefami Barcy. Gwiazdor chce bowiem nie tylko wspaniale zarabiać, ale także zdobywać trofea; dla niego ta druga kwestia jest nawet ważniejsza od pierwszej, odwrotnie niż dla agentów i rodziny. Za każdym więc razem szantażował pracodawcę, że odejdzie, jeśli klub nie zapewni mu składu, który miałby szansę pod jego wodzą wygrać Ligę Mistrzów. 

A to kosztuje. Po pierwsze, wobec kaprysu i niezadowolenia gwiazdy czasami na gwałt, natychmiast, a więc przepłacając, trzeba kupić piłkarzy, po drugie zaś im też należy zapewnić odpowiednie apanaże. Czy to tylko lęk przed gniewem fanów po odejściu Neymara sprawił, że niemal natychmiast za gigantyczne pieniądze kupiono Ousmane Dembele oraz Philippe Coutinho? Czy przypadkiem gniew Messiego nie był straszliwszy, a jego uśmierzenie – ważniejsze? Na domiar złego nie do końca się powiodło, Messi szybko zorientował się, że obaj ci zawodnicy razem nie dają zespołowi połowy tego, co dawał Neymar i zamiast zadowolenia zaczął manifestować niechęć do nich oraz domagał się odkupienia Brazylijczyka z PSG. To oczywiście było nierealne, bez wcześniejszego pozbycia się Dembele i Coutinho za kwoty podobne do zapłaconych, gdyż spowodowałoby katastrofę finansową. Dziś zresztą określenie „spowodowałoby” jest już nieaktualne, należy napisać: przyspieszyłoby, gdyż owa katastrofa wydaje się być tak czy owak nieunikniona. 

Barcelona ma najdroższą szatnię na świecie. Na pensje piłkarzy i tak zwaną amortyzację transferów idzie rocznie 670 milionów euro. Problem, przed jakim stoi dziś Bartomeu: jak obniżyć gwiazdom pensje w stopniu niezbędnym dla klubu, by nie spowodować ich rychłego odejścia za darmo, przypomina kwadraturę koła. 

Zakaz kreatywnej księgowości

30 marca osiągnięto pierwsze porozumienie w sprawie redukcji wynagrodzeń futbolistów. Piłkarze Barcelony zgodzili się na 70-procentową obniżkę na trzy miesiące, bo prezydent obiecał, że to wystarczy i potem nastąpi powrót do normalności, a może nawet zawodnicy dostaną część tego, czego się zrzekli. Tymczasem okazało się, że jest inaczej: straty klubu wywołane przez pandemię wynoszą 150-175 milionów euro, a zaoszczędzono dzięki dotychczasowym wyrzeczeniom tylko 50. Konieczne są dalsze redukcje, a więc i uzgodnienia z futbolistami. 

(…)

WSZYSTKIE TEKSTY I WYWIADY MOŻNA ZNALEŹĆ W NOWYM NUMERZE (24/2020)
TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.