Polska Ekstraklasa

27.01.2017 14:30

Najwięcej w historii to za mało

Jak długo Konstantin Vassiljev będzie zawodnikiem Jagiellonii Białystok? Na razie nie wiadomo, a przecież odpowiedź na to pytanie ma kolosalne znaczenie dla walki o mistrzostwo Polski, także dla ekstraklasy jako rozgrywek – reprezentant Estonii jest niekwestionowaną gwiazdą ligi, jesienią zdobył 10 bramek i zaliczył 9 asyst.

Sporo wskazuje na to, że z końcem sezonu Estończyk pożegna się z Jagą, choć wciąż możliwe jest porozumienie. W czerwcu kończy się kontrakt piłkarza. Rozmowy o przedłużeniu umowy trwały od pewnego czasu, Vassiljev oczekiwał wysokiej podwyżki do poziomu 200 tysięcy euro netto rocznie. Nie można wykluczyć, iż otoczenie piłkarza wcale nie liczyło na wysoką ofertę z zagranicy, a przynajmniej nie tylko, gdyż Kosta nie za bardzo ma ochotę jechać na drugi koniec świata bez rodziny, ale spodziewano się zainteresowania ze strony polskich klubów, mogących spełnić finansowe oczekiwania reprezentanta Estonii. Takich w ekstraklasie zbyt wielu nie ma, ale rękawicę mogłyby podjąć Lech Poznań i Lechia Gdańsk. Tyle że te kluby wcale nie są zainteresowanie płaceniem takich pieniędzy zawodnikowi, który w tym roku skończy 33 lata, a w dodatku oczekuje, że kolejny kontrakt będzie co najmniej 3-letni.

Dla Jagiellonii, klubu dysponującego rocznym budżetem w wysokości 20 milionów złotych, płacenie 200 tysięcy euro netto rocznie to kasa ogromna. Jaga między innymi dlatego jest wypłacalna, gdyż każdą złotówkę ogląda dokładnie, nie przepłaca zawodników, nikt w klubie z Białegostoku nie zarabia powyżej 40 tysięcy złotych miesięcznie, a na tym poziomie jest tylko jedna osoba. Niemniej dla Vassiljeva klub chciał zrobić wyjątek, nawet zdając sobie sprawę z tego, że jeśli sowitą podwyżkę otrzyma jeden piłkarz, za chwilę po swoje przyjdą kolejni. Propozycja Jagi nie sięgała 200 tysięcy euro netto za sezon, niemniej gdyby Vassiljev i jego otoczenie zdecydowaliby się przyjąć proponowane warunki, Estończyk zostałby najlepiej opłacanym zawodnikiem w historii klubu. Co więcej, białostoczanie gotowi byli pójść na więcej ustępstw. Na przykład przy przedłużeniu kontraktu wypłacić prowizję menedżerowi zawodnika. W Białymstoku tego się nie praktykuje, menedżer dostaje prowizję tylko w przypadku pomocy w sprowadzeniu do klubu nowego piłkarza, reprezentanci aktualnych zawodników Jagi przy odnawianiu umów klientów na dodatkowy zarobek liczyć nie mogą.

KV miał również gwarancję, że po zakończeniu nowego kontraktu, będzie mógł podjąć pracę w klubie jako jeden z trenerów, gdyż nad wykonywaniem tego zawodu zastanawia się i zaczął nawet kurs w Białymstoku. Mimo tego wszystkiego oraz faktu, że Jagiellonia negocjowała – właściwie nie jak Jagiellonia – i była skłonna kilka swoich żelaznych zasad naruszyć, sprawa jak na razie nie znalazła szczęśliwego zakończenia. Dlaczego? Rozchodzi się o długość kontraktu. Obóz Vassiljeva domaga się trzyletniej umowy, klub zaproponował kontrakt na dwa lata z opcją automatycznego przedłużenia o rok pod warunkiem, że pomocnik w drugim roku obowiązywania umowy rozegra ponad 50 procent wszystkich meczów. Na to nie ma zgody otoczenia zawodnika, choć wydaje się, że to propozycja rozsądna, zabezpieczająca nie tylko piłkarza, ale również klub. Jeśli jesteś w dobrej formie, grasz regularnie, to świetnie zarabiasz, jeśli natomiast coś idzie niezgodnie z planem, klub po dwóch latach może wycofać się z płacenia najwyższego kontraktu w swojej historii zawodnikowi, który ma grubo ponad 30 lat i nie gra. Na ten moment mamy więc pat.

Przemysław Pawlak
Follow @Przemek_Pawlak

TEKST UKAZAŁ SIĘ W OSTATNIM NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.