Dziwnie. Niesamowicie. Jak na innej planecie. Spektakularnie. Nigdy sobie nie wyobrażałem, że coś takiego mnie spotka. Ten stadion pełen kibiców, ta feta, ten przejazd autobusem przez miasto! To były podniosłe chwile, których nigdy nie zapomnę – mówi Felix.
Właśnie. Rozmawiałem długo z trenerem przed podpisaniem kontraktu, padały takie słowa i sformułowania jak: cierpienie, walka o utrzymanie, ciężki sezon, zaciskanie zębów. A potem wszystko wyszło inaczej.
Inaczej. To wszystko jest dziś dla mnie olbrzymim rozczarowaniem. Najpierw, gdy słuchałem przed meczami z BATE hymnu Ligi Mistrzów, czułem się jak niebie. Ale potem zaczynała się gra i nic nam nie wychodziło. To znaczy – graliśmy niby dobrze, ale popełnialiśmy błędy. Głupie, niewybaczalne. W obu meczach. Smutek i żal pojawiają się na samo wspomnienie tamtych starć.
Wstyd? Nie, na pewno nie. Walczyliśmy, zrobiliśmy wszystko, co było w naszej mocy, jak to się mówi w Hiszpanii – daliśmy twarz. Nie mamy sobie niczego do zarzucenia pod tym jedynym względem, który możemy w pełni kontrolować. Znów jednak popełniliśmy błędy. Wszyscy. Nie ma to dla mnie znaczenia, że akurat strzeliłem w dwumeczu z Riga FC trzy gole. Wszyscy zagraliśmy zbyt słabo, jestem tak samo winny. A co do pierwszej części pytania: futbol klubowy jest o wiele bardziej wyrównany niż reprezentacyjny. To chyba oczywiste i nawet nie trzeba mówić dlaczego.
Owszem. I nie bardzo wiem co powiedzieć, bo to chyba nie ja powinienem mówić. Stwierdzę tylko fakt – ani BATE, ani Riga FC nie grało lepiej od nas w piłkę. Nie jestem przekonany, czy BATE występując w polskiej Ekstraklasie byłoby w czołówce tabeli. Nie ma więc różnicy jakościowej między polskimi zespołami, a tymi, które je eliminują. Natomiast dwumecze zawsze jakoś tak się układają, że odpadamy. Może właśnie chodzi o umiejętność rozgrywania tych starć pucharowych? Jeśli raz wygrasz, jak BATE wygrywa od lat, to potem już będzie ci to łatwiej przychodziło? To jest specyficzny rodzaj piłkarskiego doświadczenia, którego nam rzeczywiście w lipcu brakowało.
Wychodziliśmy na prowadzenie i nie potrafiliśmy go utrzymać. Nie umieliśmy zamykać meczów. Ostatnie dziesięć minut to był dla nas koszmar. Straciliśmy wiele niepotrzebnych punktów. Jak sobie przypominam starcie ze Śląskiem, to aż cierpnie mi skóra.
Lepiej wytrzymujemy mecze, zachowujemy do końca koncentrację. No i po prostu jesteśmy dobrą drużyną, mamy świetnych zawodników.
Nie będę się sam o sobie wypowiadał. Ale spójrzmy na rzecz tak: skoro jesteśmy tak wysoko w tabeli, to znaczy, że należymy do najlepszych w tej lidze. Nasz bramkarz jest jednym z najlepszych, nasi obrońcy, piwoci, skrzydłowi, napastnik – są wśród najlepszych, a i Jorge Felix znajduje się w czołówce ofensywnych pomocników.
Tak, w poprzednim sezonie grałem najczęściej na skrzydle, bo pozycja numer dziesięć była zarezerwowana dla Joela Valencii. Gdy odszedł, ja ją zająłem, z czego się bardzo ucieszyłem, bo mediapunta to moja ulubione wcielenie na boisku. Na skrzydle często byłem poza grą, rzadko dostawałem piłkę. Tutaj jestem stale w centrum wydarzeń, mam dużo grania i dużo okazji także do strzelania goli.
Nie. W Rajo Majadahonda w sezonie 2016-17 grałem lepiej. To w sumie optymistyczne, bo znaczy, że mogę dać zespołowi Piasta jeszcze więcej niż daję. Do tego dążę.
Byłoby wspaniale, choć najpierw awans do ósemki. Później zobaczymy, co się stanie, ale uważam, że nie jest to nierealne.
Legia jest zawsze najgroźniejszym rywalem dla każdego, kto chce walczyć o tytuł. Legia jest też zawsze faworytem. Ale bardzo dobre wrażenie sprawia także Cracovia.
Dlaczego miałbym chcieć odejść? Pieniądze nie są w życiu najważniejsze. To znaczy – zawodowy piłkarz musi starać się jak najwięcej ich zarobić w trakcie kariery, bo trwa ona krótko, ma taki obowiązek wobec rodziny. Ale ja jestem w Polsce i w Gliwicach szczęśliwy, i bardzo sobie ten stan cenię. Czuję się lubiany. Mam świetne relacje z kolegami z zespołu i z trenerem. Przyzwyczaiłem się do stylu gry obowiązująco w Ekstraklasie. Jeśli miałbym gdzieś odejść, na pewno będę wszystko bardzo dokładnie analizował. Nie zaakceptuję pierwszej lepszej oferty.
No tak. Dużo walki fizycznej, długie piłki do napastników, akcje w wykorzystaniem szeroko ustawionych, centrujących skrzydłowych. Nie każdy się w tym od razu odnajduje. Ale Piast gra inaczej. Chcemy dopieszczać piłkę, starannie rozgrywać. Dbamy o jakość. To mi się podoba, tego bym nie chciał stracić. Gdybym miał występować w zespole stosującym prostszą taktykę – trochę bym cierpiał, nie ma co ukrywać. Ale tu cieszę się grą.
Zawsze uwielbiałem liczby, więc w nich się kształciłem. Wykonując zawód ekonomisty, doradcy finansowego, można pomagać ludziom. Ale jednak życie futbolisty jest lepsze. Spróbowałem innego chleba, więc wiem, co mówię.
Mógłbym nawet teraz! Miałem ofertę z klubu ze środka tabeli Segunda Division. Nie powiem, z którego. Ale zdecydowałem się zostać tutaj. Oczywiście, gdyby przyszła propozycja z Primera – pomarzyć dobra rzecz – to może inaczej bym o niej myślał. To w końcu najlepsza liga świata.
Moje uczucia do niej już się nie zmienią. Ludzie są wspaniali, bardzo serdeczni. Jedzenie – super. Stadiony – zachwycają. Gliwice to urocze miasto. Pogoda dopisuje.
Narzeczona przylatuje do mnie co dwa, trzy tygodnie, a średnio co dwa miesiące odwiedza mnie mama. Nie jest więc źle.
Owszem, trenowałem jako dziecko w tym klubie, ale nie jestem jakimś zagorzałym fanem zespołu Colchoneros. Moją drużyną jest La Roja, czyli reprezentacja Hiszpanii. Oglądam wszystkie jej mecze. A numerem dwa – reprezentacja Polski. Finał Euro Hiszpania – Polska byłby dla mnie wielkim przeżyciem.
Macie najlepszego napastnika świata. Żeby odnieść sukces w tej imprezie, trzeba, w waszym wypadku, spełnienia tylko dwóch warunków. Pierwszym jest solidność w grze obronnej. Drugim – bardzo wysoka forma Lewandowskiego. To wcale nie jest tak dużo!
To dobrze, iż wrócił Luis Enrique. Wolę, żeby on poprowadził zespół niż Robert Moreno. Natomiast oczywiście forma, w jakiej się dokonał powrót poprzedniego selekcjonera na stanowisko, nie była najlepsza.
Odeszli latem ważni piłkarze: Godin, Filipe Luis, Lucas Hernandez, Rodri, Antoine Griezmann. Nie da się ich zastąpić ot tak, natychmiast. Mimo kłopotów trudno mówić o kryzysie, skoro zespół jest tak blisko lidera La Liga i wyjścia z grupy w Lidze Mistrzów.
Na pewno nie. Zwłaszcza Koke ma widoczny kryzys. Nie daje zespołowi tyle, ile powinien. Ale takie rzeczy się zdarzają. Znam go i jestem przekonany, że wróci do wielkiej formy. Atletico bardzo jej potrzebuje!
Barcelona. Dopóki będzie tam grał Leo Messi, zawsze najbezpieczniej będzie typować właśnie ją.
Możliwość komentowania została wyłączona.
Polska Ekstraklasa
Cracovia tego lata nie jest specjalnie aktywna na rynku transferowym, skupiając się głównie na ściąganiu młodych i perspektywicznych piłkarzy. Kolejny z nich właśnie zawitał przy ul. Kałuży.
Polska Ekstraklasa
Nowy obrońca melduje się w Zabrzu. Maximilian Dietz podpisał kontrakt z triumfatorem Pucharu Polski!
Polska Ekstraklasa
Związany z Górnikiem Zabrze Kryspin Szcześniak będzie miał nowy klub. Według mediów, zawodnik zmieni barwy, ale pozostanie w PKO BP Ekstraklasa.
Polska Ekstraklasa
Po raz pierwszy od dekady i siódmy w historii Lech sięgnął po Superpuchar Polski. Na podstawie spotkania o najmniej prestiżowe z krajowych trofeów trudno o daleko idące wnioski, natomiast pewne sygnały przed przystąpieniem do gry o Champions League zostały przez Kolejorza wysłane.
Polska Ekstraklasa
Bartosz Biedrzycki podpisał nową umowę z Cracovią. Jednocześnie Pasy postanowiły wypożyczyć 23-latka do pierwszoligowej Odry Opole.
Najnowsze
Z Arsenalu do Cracovii. Młody pomocnik przy ul. Kałuży
Ekstraklasa
Tuchel przed meczem o 3. miejsce. „Taka jest perspektywa”
Mistrzostwa Świata 2026
De la Fuente o sposobie na zatrzymanie Messiego. „Tego na pewno nie zrobimy”
Mistrzostwa Świata 2026
Hit wewnątrz La Liga? Atletico Madryt chce gwiazdę Barcelony!
La Liga
Piłka nożna
Publicystyka
Zbigniew Mucha
STANY PODGORĄCZKOWE: A jeśli Francja, to kto?
Zbigniew Rokita
Zbigniew Rokita: Forza Arktyka! [FELIETON]
Przemysław Pawlak
RL 2028, czyli co transfer Lewandowskiego oznacza dla reprezentacji Polski
Leszek Orłowski