Polska Ekstraklasa

03.02.2017 21:00

Plebiscyt i Gala Tygodnika „Piłka Nożna”: Ligowiec roku 2016

Nigdy dotąd ligowego lauru „Piłki Nożnej” nie otrzymał zawodnik Pogoni Szczecin, Zagłębia Lubin ani Jagiellonii Białystok. Zatem teraz trójka znakomitych pomocników z tych właśnie klubów ma szansę zdystansować przedstawicieli Legii Warszawa – klubu, który w dwóch ostatnich latach zgarniał statuetki w tej kategorii, i który teraz ma aż dwóch nominowanych.

Najświeższe doniesienia z Lotto Ekstraklasy na PiłkaNożna.pl – KLIKNIJ!

Rafał Murawski

Najbardziej doświadczony zawodnik Pogoni Szczecin w tym roku skończy 36 lat, a właściwie upływającego czasu po nim nie widać. Zmienił się o tyle, że… strzela więcej goli. Zamiast wraz z wiekiem na boisku się cofać, Murawski idzie do przodu. Rozgrywa, napędza kontrataki, asystuje przy bramkach kolegów, sam jest skutecznym egzekutorem. Cztery gole jesienią, tyle samo wiosną – tak udanego pod tym względem roku nie miał nigdy w karierze. Pogoń finiszowała na mecie poprzedniego sezonu na szóstym miejscu, teraz też jest wysoko.

Nie raz i nie dwa pojawiały się głosy, że Murawskiego powinien zagospodarować Adam Nawałka, bo też tak wytrawnie i mądrze grających pomocników, a przy tym wciąż o nieskazitelnej wydolności, nie ma w Polsce zbyt wielu. Do Pogoni trafił awaryjnie, gdy musiał odejść z Lecha i lepszego transferu Portowcy nie zrobili od lat. Typ specyficzny. Z mediami właściwie nie rozmawia, w ogóle ponoć specjalnie niezbyt rozmowny, w szatni lubi pomarudzić, ale na boisku kapitan i przywódca. Powoli myśli o emeryturze – inwestuje w szkółki, nieruchomości, nawet w kluby (Arka Gdynia), pomysłów mu nie brakuje, tyle że wciąż jeszcze najwięcej ma do zrobienia na boisku.

***

Nemanja Nikolić

Obrońca tytułu sprzed roku. Pojawił się w polskiej lidze i zaczął rozstrzeliwać kolejnych rywali. Jesienią 2015 roku trafiał do siatki z regularnością szwajcarskiego zegarka. Wiosną 2016 tylko troszeczkę zwolnił tempo, sięgając ostatecznie po tytuł króla strzelców ekstraklasy z 28 golami na koncie. W pierwszej rundzie sezonu 2016-17 rozpędzał się powoli, ale finiszował znakomicie i znów wyszedł na prowadzenie wśród najlepszych snajperów w lidze. Licząc wszystkie rozgrywki – ekstraklasa, Puchar Polski, eliminacje i faza grupowa Champions League – Niko w minionym roku zanotował 31 trafień! W piękny sposób pożegnał się z Polską i Warszawą. Pożegnał golami i łzami w oczach, a i jego żegnały łzy. Bo mimo wielu niedostatków, Nikolić był ozdobą polskiej ligi. Wyjechał za lepszymi pieniędzmi do Stanów Zjednoczonych, jak mówił – szczęśliwy i spełniony.

***

Michał Pazdan

O nim również stosunkowo krótko, bo też nikt nie ma wątpliwości, że był istotną postacią polskiego futbolu i to nie tylko ligowego, w minionym roku. W lidze, poza nielicznymi wpadkami, w poprzednim sezonie grał profesurę. Był jednym z architektów dubletu wywalczonego przez Legię, natomiast Euro ’16 to już była jego impreza. Latem był jednym z najpopularniejszych sportowców w kraju, a może nawet Polakiem. Memy z jego udziałem zalewały internet, ludzie strzygli się „na Pazdana”, a Cristiano Ronaldo oglądał się za siebie na ulicy, by sprawdzić, czy nie czai się gdzieś łysa głowa. Ligowa jesień była słabsza, ale kiedy trzeba stoper warszawskiej drużyny wkraczał do akcji, dziwnym trafem zawsze znajdując się tam, gdzie czaiło się niebezpieczeństwo, zawsze stając na drodze piłki zmierzającej w kierunku bramki lub napastnika, no i znowu – tym razem w rewanżu z Realem Madryt – nie dał pograć Ronaldo.

***

Filip Starzyński

Na pewno z mieszanymi uczuciami żegnał 2016 rok. Z jednej strony zanotował znakomity comeback do polskiej ligi, doprowadził Zagłębie Lubin do europejskich pucharów czym zapracował na wyjazd na Euro 2016, ale większą część rundy jesiennej stracił z powodu kontuzji.
Rok temu Zagłębie wypożyczyło go z belgijskiego Lokeren, słusznie rozumując, że Figo w formie z najlepszego okresu w Ruchu Chorzów może pomóc zespołowi osiągnąć sukces. Starzyński nie zawiódł. Grał jeszcze lepiej niż w Chorzowie, wiosna należała do niego i Miedziowych, którzy ostatecznie finiszowali na trzecim miejscu w lidze. Ich reżyser zanotował wówczas aż 11 asyst, o trzech bramkach nie wspominając. Nieobojętny na postawę pomocnika Nawałka włączył go do kadry na francuski czempionat. Sprawdzał go jeszcze przed Euro; w marcu w towarzyskim meczu z Finlandią Starzyński zaprezentował się znakomicie – zdobył ładną bramkę, miał udział przy kolejnej, grał swobodnie i z polotem. Do końca sezonu utrzymał formę. Piotr Stokowiec, trener Zagłębia, mówił: – Daje drużynie więcej niż sobie wyobrażałem. Nie współpracowałem dotąd z dziesiątką o takich umiejętnościach.

Latem marzące o podbiciu Europy Zagłębie zdecydowało się na transfer, jakie w polskiej piłce zdarzają się rzadko, a jeśli już, to zarezerwowane są tylko dla Legii. Za około 700 tysięcy euro Miedziowi wykupili Starzyńskiego z Lokeren. W bieżącym sezonie zdążył jeszcze zaliczyć kilka dobrych występów, lecz potem kłopoty zdrowotne wykluczyły go z gry. Wrócił na moment późną jesienią, lecz szybko okazało się, że problemy z mięśniami brzucha nie pozwolą mu w pierwszej części sezonu rozwinąć skrzydeł.

***

Konstantin Vassiljev

Jagiellonia doskonale wiedziała co robi, zabierając go z Piasta Gliwice. Nie przypuszczała tylko, że podpisana umowa tak szybko będzie się kończyć, no i teraz ma problem. Podlaski klub miał pierwszeństwo w negocjacjach, ale złożona oferta (maksymalna jeśli chodzi o możliwości Jagi) nie zadowoliła Estończyka. I teraz do gry wkroczą inni. Może jeszcze Kosta dogra sezon do końca i odejdzie za darmo, a może pożegna się z ligą lada moment. Jeśli tak, to osieroci Lotto Ekstraklasę i pozbawi szans Jagiellonię na mistrzostwo Polski, bo że bez niego gra o tron okaże się niemożliwa – nie mamy wątpliwości. Na boisku wszystko kręci się wokół niego. Najlepszy piłkarz estoński ogniskuje na sobie uwagę kibiców, partnerów z drużyny i przeciwników, z zainteresowania tych ostatnich niewiele sobie robiąc. Nie krzyczy, nie przepycha się, nie używa mięśni, ale robi pożytek z genialnie ułożonej stopy i głowy. Widzi wszystko i wszystkich, dostrzega lepiej ustawionych partnerów (tylko jesienią aż 9 ligowych asyst) i źle ustawionych bramkarzy, często bezradnych wobec jego mierzonych uderzeń (14 ligowych goli w całym minionym roku).

Spokojny, wyważony, myślący o rodzinie i przyszłości, ale nie podejmujący pochopnych decyzji. Inteligentny, z rozpoczętymi lecz zarzuconymi na II roku studiami elektroenergetycznymi, z rozpoczętym i kontynuowanym kursem trenerskim.

Zbigniew Mucha
Follow @z_mucha

Możliwość komentowania została wyłączona.