Polska Ekstraklasa

04.02.2017 14:00

Plebiscyt i Gala Tygodnika „Piłka Nożna”: Trener roku 2016

Bywały lata, że wybór Trenera Roku był arcytrudny, raz nawet redakcja „PN” przyznała w tej kategorii tylko wyróżnienie, a nie klasyczną nagrodę. Ale nie tym razem – ze wskazaniem pięciu trenerów, którzy zasłużyli na to miano nie mieliśmy żadnego kłopotu. Wygrać może jednak tylko jeden.

JACEK MAGIERA
W trenerską profesję wbił się taranem. Rok temu o tej porze jego dorobek w pracy trenerskiej z seniorami był właściwie żaden. A potem przyszło lato, a z nim praca w Zagłębiu Sosnowiec, które na poziomie I ligi czarowało, więc w pewnym sensie po swojego człowieka upomniała się Legia Warszawa. Po niemal beznadziejnym Besniku Hasim był powiewem świeżości. Pod jego batutą gra Legii stała się atrakcyjna, przestała nużyć i przypominać bezradne walenie głową w mur, a zaczęła cieszyć – przede wszystkim piłkarzy. Magiera w zdecydowany sposób rozprawił się z dwoma kontrkandydatami do tytułu Trenera Roku – Michałem Probierzem i Piotrem Nowakiem – w bezpośrednich meczach, w Lidze Mistrzów zdjął piłkarzom kajdany, zremisował z Realem Madryt, pokonał Sporting Lizbona i awansował z grupy do LE. Rywalom do nagrody zawiesił poprzeczkę wysoko. 

ADAM NAWAŁKA
Reprezentacja Polski ostatnio tak dobry czas miała w 1982 roku, kiedy z mundialu w Hiszpanii przywiozła medal za trzecie miejsce. W 2016 roku aż tak dobrze nie było, niemniej start biało-czerwonych w finałach mistrzostw Europy był w 99 procentach udany. Ten jeden brakujący do pełni szczęścia procent to wcale nie brak awansu do półfinału, ale brak większego ryzyka w meczu z Portugalią. Poza tym – Nawałce nie sposób zarzucić wiele. Można zżymać się na selekcjonera za to, że w pewnym momencie o problemach dyscyplinarnych było głośniej niż o dobrej grze, niemniej przeprowadził reprezentację przez zakrapianą aferę właściwie suchą nogą. Nawałka udowadnia, że wie, jak jego zespół powinien grać, potrafi wyszukać do niego nowych zawodników, ma zmysł taktyczny. Koncert reprezentacji w Bukareszcie w kwalifikacjach mistrzostw świata idealnie podsumował naprawdę udany rok dla kadry, więc także dla selekcjonera. 

PIOTR NOWAK
Żeby Lechia wpłynęła na właściwy kurs, trzeba było sprowadzić trenera aż zza oceanu. Nowak wylądował w Gdańsku, przekonał szefów klubu, że polityka kadrowa polegająca na wymianie połowy składu raz na pół roku nie jest zbyt mądra, wprowadził w zespole stabilizację i zaczął punktować. Bardzo skutecznie zresztą – gdybyśmy sporządzili tabelę ekstraklasy za 2016 rok, Lechia prowadzona od zimy przez szkoleniowca, który zaraża wszystkich wokół siebie swoim amerykańskim stylem i… lubi wtrącić angielskie słówko do polskiego zdania, zajęłaby w niej drugie miejsce, tylko o punkt przegrywając z Legią. Z kolei przed własną publicznością nikt nie punktował tak dobrze, w Gdańsku zespół Nowaka jest trudny do ruszenia. Na rozegranych na własnym stadionie 18 ligowych meczów, Lechia wygrała aż 15, a przegrała tylko raz. Nic zatem dziwnego, że piłkarze wicelidera ekstraklasy po jesiennej części sezonu mówią głośno o tym, że walka o mistrza Polski w dużej mierze zależała będzie od terminarza w rundzie finałowej. 

MICHAŁ PROBIERZ
Wiosna taka sobie, choć Jagiellonia Białystok nie miała większych kłopotów z utrzymaniem miejsca w ekstraklasie. Natomiast jesienią było już znacznie lepiej, gdyż zespół Probierza zimuje na pozycji lidera. I to naprawdę jest duży wyczyn, gdyż możliwości finansowe Jagi są zdecydowanie skromniejsze niż Lechii, Lecha Poznań, o Legii nie wspominając. Mimo przodownictwa w tabeli, drużyna z Białegostoku nie jest faworytem do mistrzostwa Polski, niemniej Probierza trzeba docenić nie tylko za wynik sportowy, ale również za budowanie zawodników. Chyba żaden inny szkoleniowiec w Polsce tak dobrze tego nie robi. Klub sprzeda mu kilku podstawowych graczy, a on po jakimś czasie potrafi tak poukładać na nowo klocki, znaleźć ciekawych zawodników za rozsądne pieniądze, że Jaga ponownie wraca do czołówki, a o jej zawodników starają się kluby silniejsze, a nawet selekcjoner reprezentacji Polski. 

PIOTR STOKOWIEC
Jeśli Lechia jest druga w tabeli ekstraklasy sporządzonej za cały 2016 rok, to Zagłębie Lubin znajduje się na trzeciej pozycji. Stokowiec wiosną wprowadził zespół do europejskich pucharów, a w nich z całą pewnością lubinianie zaprezentowali się godnie, co wcale nie jest regułą w przypadku polskich klubów – vide Cracovia. Zresztą wyeliminowanie zawsze silnego Partizana Belgrad mówi samo za siebie i nawet przez pewien moment wydawało się, że Stokowiec będzie tym, który uniknął eurowirusa, czyli braku umiejętności pogodzenia gry w Europie z rozgrywkami krajowymi. Wydawało się, bo jesienią lubinianie spisywali się w kratkę, niemniej wciąż było więcej momentów dobrych niż złych w ich grze. I co w tym wszystkim najważniejsze, Stokowiec dobrze wpisuje się w szerszą wizję klubu, wprowadza wychowanków do zespołu, promuje ich, czego przykładem Jarosław Jach. To zawsze wiąże się z ryzykiem, ale trener Zagłębia udowadnia, że operacja mądrze prowadzona, wcale nie musi być śmiertelnie niebezpieczna. 

Przemysław Pawlak

Możliwość komentowania została wyłączona.