PN z Gruzji: Barca zaczyna sezon z Superpucharem

Przed meczem narzekano na hiszpański skład finału bojąc się nudy. Zamiast tego zobaczyliśmy mecz, który może być silnym argumentem w dyskusji o tym, która z europejskich lig jest najsilniejsza.

Sevilla była już liczona i wstała z desek. To już bokser wagi ciężkiej i Unai Emery udowodnił, że z klubem, mimo kolejnej rewolucji w letnim okienku transferowym, wypracował jakość na Ligę Mistrzów. Może dalej być zmuszony do sprzedaży najlepszych piłkarzy jednak dalej ma zawodników formatu Grzegorza Krychowiaka, który nie zawiódł gasząc pożar na środku obrony.

Barcelone przy obowiązującym zakazie transferowym i wypełnionym po brzegi kalendarzu czeka trudny sezon. W ubiegłym Luis Enrique poradził sobie z jesiennym kryzysem, w tym na Barce znowu będzie patrzył cały świat i okaże się jak wiele będzie w stanie znieść zespół bez Xaviego.

Mecz o Superpuchar był reklama piłki nożnej. Świetnym wydarzeniem z geniuszem Leo Messiego, kopaniem w najgłębszych statystykach rzutów wolnych, asysta Suareza i powrotem do żywych Sevilli. Dzięki temu mimo doszukiwania się drugiego dna w tym, że odbył się w Tbilisi i tak wygranymi byli kibice.

Spotkanie o Superpuchar Europy 2015 zajmie szczególne miejsce w historii. Historii nie tylko tego trofeum, ale całego futbolu. To nie był jeden z tych finałów, o których nie pamięta się po kilkunastu miesiącach. To jeden z takich spektakli, jak starcie Milanu i Liverpoolu w finale Ligi Mistrzów w 2005 roku – od tamtego meczu minęła dekada, a do dzisiaj kibice na całym świecie wspominają go, jakby zakończył się kilka godzin wcześniej.

Podobnie będzie z rozegranym 11 sierpnia 2015 roku spotkaniem o Superpuchar Europy. Na stadionie w Tbilisi było wszystko – a nawet jeszcze więcej – czego można oczekiwać po meczu piłkarskim. Niesamowity festiwal rzutów wolnych w pierwszym kwadransie, koncert gry Barcelony, wreszcie niewiarygodny pościg Sevilli. Dla nas bohaterem tego wieczoru był Grzegorz Krychowiak. Reprezentant Polski właściwie przez całą dogrywkę grał z grymasem bólu na twarzy. Cierpiał, a mimo tego ambitnie i co najważniejsze skutecznie stawiał czoła najlepszym piłkarzom świata. Oglądanie takiego zawodnika w takim meczu to po prostu zaszczyt.

Perfekcji temu spotkaniu dodał też strzelec zwycięskiego gola. Piąty w historii Superpuchar Europy dał Barcelonie człowiek, który jedną nogą jest już poza klubem. O odejściu Pedro z katalońskiej drużyny mówią głośno kibice i dziennikarze, a że nie jest to czcze gadanie niech świadczy fakt, że skrzydłowego nie zamierzano nawet posyłać do strefy pomeczowych wywiadów, bo to i tak jego koniec w zespole z Camp Nou. Jeśli rzeczywiście koniec, to godny mistrza.

Z Tbilisi Michał Czechowicz

Współpraca Konrad Witkowski