Reprezentant Litwy: Mamy kilka nazwisk, które za kilka lat będą znane na całym świecie
Titas Milasius jest jednym z piłkarzy reprezentacji Litwy, który gra w Polsce. Z naszym krajem związany jest od 12 roku życia. Obecnie występuje w Pogoni Siedlce i liczy na sprawienie niespodzianki na PGE Narodowym.
Kamil Sulej
2024 rok nie był udany dla litewskiej reprezentacji. Gdzie szukać nadziei przed meczem z Polską?
To fakt, że poprzedni rok nie był dla nas udany. Nasze wyniki nie były dobre – mówi Titas Milasius. – W Lidze Narodów zajęliśmy ostatnie miejsce. Nasza gra była jednak lepsza niż wyniki. W żadnym z meczów nie ustępowaliśmy rywalom. Stać nas na więcej niż przegrywanie wszystkiego ze wszystkimi. Chcemy wygrać z Polską, zagramy o trzy punkty.
Jak scharakteryzujesz reprezentację Litwy. Czy to jest już stabilna, zbudowana kadra, czy dopiero na początku swojej drogi?
Polacy dobrze znają Fedora Cernycha, ale on jest jednym z nielicznych starszych graczy. Litwa obecnie dysponuje młodszym składem. Litwa mocno wierzy w Armandasa Kucysa, który strzela regularnie gole. Jest w czołówce klasyfikacji strzelców Ligi Konferencji. Mamy też Gvidasa Gineitisa, który z powodzeniem gra w Torino. Mamy 3-4 nazwiska, które za kilka lat będą znane nie tylko na Litwie, ale na całym świecie.
Jak na Litwie odbiera się transfer do Polski? Czy jest to ziemia obiecana dla piłkarzy z twojej ojczyzny?
Każdy kto gra na Litwie chce po prostu wypromować się i grać gdzie indziej. Nieważne gdzie, czy to będzie Polska, czy inny kraj. Bułgaria, Grecja, Anglia – bez różnicy.
Jak było w twoim przypadku? Do Polski trafiłeś w bardzo młodym wieku.
Przyjechałem do Polski jako dwunastolatek z rodzicami na testy. W Escoli Varsovia trenowałem ja, mój brat i Artemijus Tutyskinas. Wszyscy prześliśmy testy, po których klub chciał żebyśmy zostali. I zostaliśmy półtora roku. Po pewnym czasie wróciliśmy do domu, ponieważ zgodnie z przepisami UEFA nie mogłem grać w Polsce, gdyż moi rodzice nie pracowali tutaj. Gdy miałem 15 lat, zadzwonił do mnie Marek Brzozowski, który też był moim poprzednim trenerem w Siedlcach, i zapytał, czy chciałbym jeszcze raz przyjechać i się pokazać. Zaprezentowałem się z dobrej strony, podpisałem kontrakt i mogłem grać w polskiej lidze.
Czy to był dla ciebie duży przeskok? Czy nie żałujesz decyzji o tak wczesnym opuszczeniu Litwy?
Nie wiem, co byłoby, gdybym został na Litwie. Nie żałuję tego, że wyjechałem w tak młodym wieku. Może nie byłbym w takim miejscu, w którym jestem, gdybym nie wyjechał.
Trener Litwy, Edgaras Jankauskas, zasługuje na miano legendy. Jak ci się układa współpraca z byłym napastnikiem CSKA Moskwa, Realu Sociedad i FC Porto?
To trener, który widział piłkę na każdym poziomie – niskim na Litwie i najwyższym w Europie. Wygrał Ligę Mistrzów z Porto. Gdy grał w najlepszych ligach Starego Kontynentu, pracował z najlepszymi trenerami na czele z Jose Mourinho. Dużo widział i chce nam przekazać swoją wiedzę. Jest liderem poza boiskiem, motywuje nas, pokazuje kierunek, w jakim powinna iść drużyna.
Jak trener radzi sobie z motywowaniem was po seryjnych porażkach?
Gdy mamy takie dołki jak w 2024 roku, jest niezwykle pomocny. Przegraliśmy dużo meczów, byliśmy ostatni, ale do jego pracy nie można mieć zastrzeżeń. Federacja mu ufa i zostawiła go na stanowisku. W innym kraju zapewne doszłoby od razu do zmiany. Uważam, że to dobry znak.
Piłka nożna na Litwie to sport numer dwa, trzy, bo pierwsza jest koszykówka. Jak rozwija się futbol w twojej ojczyźnie?
Piłka nożna może jest druga, a może trzecia. Koszykówka to sport numer jeden i nie wiem czy kiedykolwiek to się zmieni. Ciekawostka jest taka, że obecnie więcej młodych ludzi wybiera piłkę nożną, nie koszykówkę. To w perspektywie kilkunastu lat może doprowadzić do rozwoju futbolu.
Jak podchodzisz do meczu z Polską. Stadion Narodowy, Robert Lewandowski, piłkarze z czołowych europejskich lig. Wygrana Litwy w Warszawie byłaby sensacją.
Oczywiście, że tak. Musimy zagrać swój najlepszy mecz, a później zobaczymy czym odpowiedzą rywale. Każde spotkanie ma swoją odrębną historię. Nie zawsze na papierze faworyt wygrywa.
Jakie jest nastawienie w twojej ojczyźnie przed meczem z Polską? Jak oceniani są biało-czerwoni?
Polska w tym momencie jest najlepszą drużyną w naszej grupie eliminacyjnej, ponieważ nie wiemy czy dołączy do niej Holandia czy Hiszpania. Jeżeli biało-czerwoni rozegrają dobry mecz, będziemy mieć niewielkie szanse na zwycięstwo. Litwini widzieli jak graliśmy z Rumunią, która również posiada dużo indywidualności w składzie. Może nie mają Lewandowskiego, który jest w top 5 napastników na świecie, ale w dwumeczu z Rumunią walczyliśmy jak równy z równym. Wszyscy widzą, że gramy dobrze, tylko nie mamy punktów. To jest smutne, podnosi nas na duchu to, że już niżej nie możemy spaść. Teraz możemy już tylko pójść w górę.
Polska Reprezentacja Polski
Jednym ze znakomitych gości Gali 2026 był Jakub Błaszczykowski, który do hotelu Hilton przybył wraz z małżonką Agatą. Piłkarz Roku 2010 i 2012 chętnie skomentował tegoroczne nagrody.
Polska Reprezentacja Polski
Oskar Pietuszewski jest ostatnio na ustach wielu kibiców, chcących zobaczyć go w pierwszej reprezentacji. O młodym talencie FC Porto wypowiedział się selekcjoner Jan Urban.
Polska Reprezentacja Polski
Poznaliśmy wszystkich laureatów za rok 2025. Kto zdobył statuetki we wszystkich, dziewięciu kategoriach?
Polska Reprezentacja Polski
Czy Robert Lewandowski jest najlepszym piłkarzem w historii Polski, pozostaje kwestią otwartą. W futbolu nie ma obiektywnej miary pozwalającej szacować klasę poszczególnych sportowców, każdy ma prawo do subiektywnego spojrzenia i własnego wyboru. Być może ktoś, kiedyś, przez krótki czas grał lepiej niż Lewy. Natomiast nie ma żadnych wątpliwości co do trzech kwestii:
Polska Reprezentacja Polski
Po raz szósty w karierze i czwarty z rzędu Ewa Pajor została wybrana Piłkarką Roku w plebiscycie tygodnika „Piłka Nożna”. Po takich 12 miesiącach w jej wykonaniu po prostu nie mogło być inaczej.
