Polska Ekstraklasa

15.05.2020 17:10

#RetroPN: Z Lubina na mundial

Wygląda na to, że Nigeryjczyk JERO SHAKPOKE będzie jedynym przedstawicielem naszej ekstraklasy na mistrzostwach świata we Francji, gdyż akcje Kennetha Zeigbo nie stoją w nigeryjskiej kadrze najwyżej. Niestety romans Shakpoke z polską ligową piłką nie potrwa zbyt długo…

Grał z największymi nigeryjskimi gwiazdami (fot. Włodzimierz Sierakowski / 400mm.pl)

– Zostałeś powołany na zgrupowanie nigeryjskiej kadry przed towarzyskim meczem z Niemcami. Jak się czułeś wśród gwiazd afrykańskiego futbolu?
JERO SHAKPOKE (Nigeria, Zagłębie Lubin): – To było dla mnie fantastyczne doświadczenie. Niestety nie miałem okazji wystąpić w spotkaniu z aktualnymi mistrzami Europy, cały mecz przesiedziałem na ławce rezerwowych. Trener powiedział mi jednak, że to tylko spotkanie towarzyskie i musi sprawdzić kilku innych zawodników.

– Czy powiedział też coś na temat twoich szans do zakwalifikowania się do kadry na mistrzostwa świata?
– Jestem pewien, że tam pojadę! A na poważnie – na razie wiem tylko tyle, że jadę na generalny obóz przygotowawczy reprezentacji Nigerii i zostanę jeszcze sprawdzony w kilku meczach towarzyskich. Będę starał się zrobić jak najlepsze wrażenie. Mam nadzieję, że trener pozwoli mi zagrać wystarczająco długo, bym mógł zaprezentować wszystkie swe walory. 

– Z kim przyjaźnisz się w kadrze?
– Oj, z większością reprezentantów naszego kraju. Najbliższe relacje mam jednak z Taribo Westem, Nwankwo Kanu, Sundayem Olisehem i Victorem Ikpebą. Jak się spotkamy, to zawsze spędzamy ze sobą mnóstwo czasu.

– A znasz Kennetha Zeigbo?
– Nie, wiem tylko, że gra w Legii.

– Jakie ma on szanse na zakwalifikowanie się do ekipy na Mondiale?
– Myślę, że jakieś ma, ale problem w tym, że ostatnio zmienił się trener kadry. Wiem, że poprzedni stawiał na niego, ale ciężko mi powiedzieć czy to samo będzie robił Milutinović. Różnie to bywa – jeden coach cię lubi, inny wprost przeciwnie. Nigeria ma wielu utalentowanych piłkarzy i nie wszyscy mogą w tym samym czasie grać w kadrze.

– A co sądzisz o aktualnym szkoleniowcu nigeryjskiej reprezentacji Borze Milutinoviću, który już po raz czwarty wystąpi w roli trenera na mistrzostwach świata?
– To znakomity trener, który zna się na piłce. Po za tym jest niezwykle sympatycznym facetem, którego wszyscy zawodnicy bardzo lubią. Potrafi wprowadzić bardzo luźną, serdeczną atmosferę, dzięki czemu na zgrupowaniach kadry czujemy się naprawdę świetnie.

– Czy we Francji chcecie sięgnąć po mistrzostwo?
– He, he! Wygrać Puchar Świata nie jest wcale łatwo, nie tylko my chcielibyśmy tego dokonać. Każdy z nas chciałby mieć złoty medal, ale osiągnąć go bardzo, bardzo trudno.

– Ronaldo i „spółkę” twoi rodacy już raz skutecznie „wyleczyli” z marzeń o złocie – na igrzyskach olimpijskich w Atlancie…
– Tak, ale teraz będzie nam znacznie trudniej, ponieważ wszyscy już wiedzą na co stać reprezentację Nigerii. Dlatego nie będziemy mogli nikogo pokonać z zaskoczenia, wykorzystując fakt, że ktoś nas zwyczajnie zlekceważy. Należymy do grona faworytów, a faworyci zwykle mają „pod górkę”. Niedawno graliśmy z Jamajką i rozmawiałem z kadrowiczami tego kraju, którzy swą szansę upatrują w tym, że każdy uważa ich za słabeuszy. Niestety teraz już wszyscy zdają sobie sprawę, że z Nigerią nie jest łatwo wygrać. Dlatego w ostatnim meczu kontrolnym z Niemcami rywale potraktowali nas bardzo serio i grali nawet Moeller i Bierhoff. Wygrać Puchar Świata będzie nam bardzo ciężko. Na pewno spróbujemy, a co z tego wyjdzie okaże się dopiero w lipcu. Musimy wymyśleć taki wariant, by jak na igrzyskach, znów zaskoczyć rywali.

– Na jakiej pozycji występujesz w reprezentacji Nigerii?
– W kadrze grywam najczęściej jako prawy obrońca. W Zagłębiu trener Szarmach ustawił mnie na pozycji defensywnego pomocnika, gdyż stwierdził, że do tego predestynuje mnie moja technika. Jednak moim naturalnym miejscem na boisku jest defensywa.

– Do Zagłębia zostałeś wypożyczony z włoskiej Reggiany. W ilu oficjalnych spotkaniach Reggiany udało ci się wystąpić i jakimi sukcesami możesz się tam pochwalić?
– Do Reggiany przyszedłem w 1996 roku i zacząłem występować w drużynie juniorów, a potem w drugim zespole. W pierwszym zaliczyłem tylko kilka spotkań.

– A w jaki sposób trafiłeś do reprezentacji Nigerii?
– Kadrę objął Milutinović i postanowił zebrać większą grupę piłkarzy, by wyselekcjonować tych, którzy będą dla niej najbardziej przydatni. Dlatego sześć miesięcy temu dostałem powołanie do reprezentacji na turniej w Hongkongu, i, dzięki Bogu, nadal w niej jestem. Zagrałem wtedy bardzo dobrze, tak że nasz nowy trener zakwalifikował mnie do grupy, przygotowującej się do występu na mistrzostwach świata.

– Przeciwko komu zaliczyłeś reprezentacyjne występy?
– Grałem w meczach z Hongkongiem, Japonią, Chile, Iranem i Jamajką. W tych spotkaniach byłem podstawowym zawodnikiem i grałem do końca. 

– Czy udało ci się strzelić bramkę?
– Nie, nigdy – ani w klubie, ani w reprezentacji.

– Co przed przyjazdem do Lubina wiedziałeś o polskiej lidze, i w ogóle, o naszym kraju?
– Szczerze powiedziawszy – nic. Jednak teraz mogę stwierdzić, że polska liga jest bardzo silna.

– Naprawdę?
– Oj tak – jest bardzo, bardzo silna. Tylko, że gra jest bardziej siłowa, mniejszą rolę odgrywa technika. W Polsce gra wielu znakomitych piłkarzy.

– Co sądzisz o swoich rodakach grających w Polsce?
– To bardzo dobrzy piłkarze. Zeigbo z Legii, Darlington z ŁKS i Sunday z Wisły – należą do najlepszych w lidze.

– A których z Polaków cenisz najbardziej?
– Niestety, ten którego cenię najbardziej jest w tej chwili kontuzjowany. Chodzi o faceta o nazwisku Saganowski – kocham patrzeć na jego grę.

– Czy to najlepszy obecnie piłkarz w polskiej lidze?
– Nie, nie jest najlepszy. Po prostu strasznie mi się podoba styl w jakim gra. To jest, ja to tak nazywam, business-class futbol. Nie ma wielu piłkarzy na świecie, o których mogę tak powiedzieć. Osobiście znam trzech – Taribo Westa, Sunday’a Oliseha i… Saganowskiego. Inni – jak na przykład Okocha – są owszem znakomici, ale nie grają takiej piłki jak wymieniona trójka, która gra futbol totalny.

– Czy chciałbyś zostać w Polsce na dłużej?
– To raczej wykluczone. Po pierwsze – dlatego, że jestem tu tylko na wypożyczeniu. Po drugie – na pewno już w przyszłym sezonie będę grał, w którejś z mocniejszych lig Europy. Nie zabawię u was zbyt długo…

– Chciałbyś spróbować swych sił ponownie we Włoszech?
– Nie, najchętniej zagrałbym w lidze angielskiej. We Włoszech ewentualnie też, ale zdecydowanie jednak preferuje futbol brytyjski i londyński Arsenal. Marzę, aby niedługo tam się znaleźć.

– A czym dla ciebie jest ta krótkotrwała przygoda z Zagłębiem?
– To bardzo ważny etap w mojej karierze. Każdego dnia staram się uczyć czegoś nowego i jestem niezwykle szczęśliwy, że mogę trenować u tak doświadczonego i wybitnego fachowca jakim jest Andrzej Szarmach. Dowiedziałem się niedawno, że był on swego czasu jednym z najlepszych piłkarzy w Europie, tym większa jest moja radość. Szarmach pokazał mi wiele rzeczy, z których wcześniej nie zdawałem sobie sprawy.

– Jakie masz najbliższe plany?
– Przede wszystkim chcę się pokazać z jak najlepszej strony na mistrzostwach świata i zagrać jesienią w jednym z najlepszych klubów w Europie!

Rozmawiał Marcin HARASIMOWICZ

WYWIAD UKAZAŁ SIĘ W TYGODNIKU „PIŁKA NOŻNA” (NR 21/1998)

Możliwość komentowania została wyłączona.