Polska Ekstraklasa

19.08.2014 07:20

Rumak dla PN: Od 13 sierpnia jestem do wzięcia

Po dwóch i pół roku pracy na stanowisku pierwszego trenera Lecha 12 sierpnia Mariusz Rumak został zdymisjonowany. Bezpośrednią przyczyną była trzecia kolejna przegrana batalia o udział w fazie grupowej Ligi Europy, a z pewnością czarę goryczy właścicieli Kolejorza przelał fakt, że tym razem poznaniaków wyrzucili za pucharową burtę półamatorzy z Islandii. Pora zatem na rachunek sumienia 37-letniego szkoleniowca, którego tymczasowo zastąpił Krzysztof Chrobak. Docelowo, ale dopiero od 1 września, posadę przy Bułgarskiej ma przejąć Maciej Skorża.

ROZMAWIAŁ ADAM GODLEWSKI

Jak ocenia pan wyniki osiągnięte z Lechem?
Spokojnie. Przede wszystkim mój związek z klubem z Bułgarskiej nie trwał tylko dwa i pół roku, ale, z roczną przerwą na pracę w Jagiellonii, aż 14 lat. A to naprawdę kawał czasu – wylicza na wstępie rozmowy z „PN” Rumak (na zdjęciu). – W tym czasie, jak mi policzono, poprowadziłem zespół w 101 meczach. To nie jest mało. Nawet jeśli postawimy sprawę jasno, że było to sto meczów i jeden bonusik. Na pewno nie był to czas porażek. Bardziej – wielkich doświadczeń i wyzwań. Przede wszystkim nie był to jednak czas stracony.

Dla pana czy dla Kolejorza?
Dla obu stron. Przecież nie zostawiłem zespołu w rozsypce, tylko po prestiżowej wygranej z Lechią Gdańsk, która wzmocniła się znacząco w ostatnim czasie i nie ukrywa mistrzowskich aspiracji. Obejmując drużynę, stawiałem przed sobą dwa cele: wywalczenie mistrzostwa Polski oraz rozwój piłkarzy. To znaczy, żeby wszyscy, których prowadzę, robili postępy. Pierwszego nie udało się zrealizować, ale przecież Lech, niewątpliwie wielki klub, zaledwie sześć razy w historii wygrywał ligę. A w ostatnim dwudziestoleciu – tylko raz. Drugi jak najbardziej, bo większość zawodników osiągnęła u mnie życiową formę.

(…)

Co konkretnie kryło się za tak zwaną aferą jarocińską?
Rafał i Bartek obrazili jednego z trenerów. I nie potrafili się z tego wycofać. Miałem więc do wyboru – albo rozbić sztab, albo zrezygnować z piłkarzy. A nie chciałem rozwalać tego, co funkcjonowało bardzo dobrze. Zresztą teraz także powinienem kilka ciepłych słów skierować pod adresem ludzi, którzy stali poza sceną, ze sztabu szkoleniowo-organizacyjno-medycznego. To profesjonaliści najlepsi spośród tych, jakich znam w lidze. Każdego z czystym sumieniem poleciłbym do każdego innego klubu.

(…)

Jak wyglądają możliwości podjęcia przez pana nowej pracy?
Od 13 sierpnia jestem do wzięcia. Tak się umówiliśmy z byłym już pracodawcą, czekam tylko na zwrotkę z podpisami pod porozumieniem, które zawarliśmy. Nie miałem żadnego doświadczenia w tej kwestii, bo nigdy dotąd nikt mnie nie zwalniał, ale jestem pozytywnie zaskoczony normalnością, jaką wykazał się w moim przypadku zarząd Lecha. Bo to w naszej polskiej nienormalności pozytywny wyjątek.

(…)

Cały wywiad w najnowszym wydaniu tygodnika Piłka Nożna! Już w kioskach!

Możliwość komentowania została wyłączona.