Polska Ekstraklasa

12.04.2016 07:13

Runda zasadnicza w wykonaniu trenerów. Dobra zmiana?

Jak spojrzeć na dorobek Legii, to brak wątpliwości, że zmiana trenera w trakcie sezonu jest zasadna. Mieszane uczucia mają pewnie w Zabrzu, a o potrzebie stabilizacji zapewniać będą w Gliwicach. Na takie dictum w Łęcznej lekko się skrzywią, a w Białymstoku, na wszelki wypadek, nie powiedzą nic.

Adam Godlewski: Wyjątkowo mocny kac poligowy. I zagraniczne gole na odtrutkę – KLIKNIJ!

No to jak to jest z tymi zmianami trenerów? Najlepsza w sezonie zasadniczym Legia jest o tyle przypadkiem szczególnym, że już w momencie zatrudniania Henninga Berga niewielu było takich, którzy ten ruch oceniali dobrze, zatem po Norwegu mogło być tylko lepiej. I jest.

Nie ma co prawda jeszcze autorskiej Legii Stanisława Czerczesowa, ale pewien sznyt został nadany. No i choć styl pozostaje jeszcze daleki od doskonałości, zmiana przełożyła się na konkretne wyniki. Kiedy zwalniano Berga, czwarta w tabeli Legia miała 10 punktów straty do liderującego Piasta, teraz zaś jest na czele i wypracowała dwa (po podziale – jeden) przewagi, natomiast Rosjanin w 19 meczach, w których prowadził warszawską drużynę, zdobył aż 43 oczka. Ciekawa sprawa – również od 12 kolejki nowego trenera sprawił sobie Lech (swoją drogą – bardzo wąski margines błędu otrzymał Maciej Skorża), z tym że Jan Urban brał drużynę, która z jednym zwycięstwem w 11 meczach była na dnie tabeli i aktualnego mistrza kraju niektórzy widzieli wtedy poza elitą. Roszada przyniosła skutek – Urban pożar opanował, a mimo wiosennej plagi kontuzji wyśrubował niezłą średnią punktów (2,00), która tylko za okres jego pracy dałaby mu wicemistrzostwo, czyli przeskok z 16 na 2 miejsce w tabeli, a na deser awansował do finału Pucharu Polski. Wielkim wygranym tego sezonu może zostać (jeśli już nie jest) Robert Podoliński, który wiosną przemaszerował z Góralami z 16 na 8 miejsce, przy okazji „budując” kilku piłkarzy Podbeskidzia.

W sezonie zasadniczym odnotowano 15 zmian trenerskich, uwzględniając oczywiście także te, które od początku traktowane były mniej lub bardziej tymczasowo. To więcej niż w kompletnym, 37-kolejkowym sezonie 2014-15. Jeśli w całej historii coś jest pocieszające, to fakt, że w niektórych zespołach dokonywano więcej tzw. ruchów niż jeden, co zaś z kolei oznacza, że w większości klubów ekstraklasy, konkretnie w 9 na 16, trenerzy przepracowali cały zasadniczy sezon.

W takim wypadku wniosek wydaje się oczywisty – pracodawca jest zadowolony z pracownika. Tyle że pozornie oczywista konstatacja nie zawsze jest taka oczywista, bo o ile nie ma wątpliwości, że ukontentowani z pracy swoich trenerów są właściciele obu beniaminków – Zagłębie Piotra Stokowca nie tylko szybko zapewniło sobie miejsce w grupie mistrzowskiej, ale też we wiosennej dyspozycji może się liczyć w grze o puchary, zaś Termalica Piotra Mandrysza skazywana kilka miesięcy temu na degradację do ostatniej kolejki biła się o miejsce nad kreską – to pewne wątpliwości można mieć zwłaszcza w przypadku klubów z Łęcznej i Białegostoku.

(…)

Możliwość komentowania została wyłączona.