Dwa tygodnie temu stała się rzecz bez precedensu. Sześć niemieckich klubów biorących udział w rozgrywkach o europejskie puchary w komplecie przegrało mecze. Tylko sześć, bo siódmy odpadł w przedbiegach, zanim jeszcze tak na dobre rozpoczęła się rywalizacja.
Bundesliga właściwie od zawsze uznawana jest za jedną z najmocniejszych lig na świecie. Do niedawna w rankingu europejskim ustępowała jedynie absolutnie najmocniejszej lidze hiszpańskiej. Ale to już przeszłość. Najpierw wyprzedziła ją liga angielska, a po ostatnim blamażu także włoska. Gdyby nie reforma systemu rozgrywek w Lidze Mistrzów, Niemcy musieliby się zadowolić tylko trzema drużynami w walce o najcenniejsze klubowe trofeum na Starym Kontynencie. Co gorsza jednak – to, co się dzieje w bieżącym sezonie, nie wygląda na zwykły wypadek przy pracy, a na pewien trend, pogłębiający się od jakiegoś czasu. Oczywiście, jesteśmy świadkami ekstremalnej wręcz sytuacji, bo Bundesliga nie jest przecież wcale taka słaba, by z 16 meczów w europejskich pucharach wygrywać tylko dwa, a przegrywać aż 12.
Faktem jest jednak, że od kilku sezonów niemieckie kluby znaczą w Europie coraz mniej. Jeszcze w 2009 roku, w półfinale Pucharu UEFA, stanęły naprzeciw siebie dwa zespoły z Bundesligi. Werder Brema pokonał w walce o finał Hamburger SV, ale w decydującym meczu uległ Szachtarowi Donieck. Rok później HSV powtórzył swój wyczyn, docierając do 1/2, ale od tamtej pory żaden niemiecki klub nie doszedł do tego etapu rozgrywek. Kilku drużynom udało się potem dotrzeć do ćwierćfinału, ale tam kończyła się ich przygoda z Europą. W Lidze Mistrzów było lepiej, ale to zrozumiałe, bo regularny udział w niej brały dwa bundesligowe okręty flagowe, czyli Bayern i BVB. Biorąc pod uwagę ostatnie osiem sezonów i dzieląc je na połowę – w latach 2010-13 Bundesliga aż sześciokrotnie miała swojego przedstawiciela co najmniej w półfinale któregoś z europejskich pucharów (z czego aż czterokrotnie w finałach!). Wyniki te stały się udziałem aż czterech klubów. W latach 2014-17 natomiast do końcowej czwórki Ligi Mistrzów trzykrotnie docierał jedynie Bayern, przy czym ani razu nie udało mu się przebić do finału. Reszta klubów od 2013 roku rywalizację w Europie kończy w najlepszym przypadku na poziomie ćwierćfinałów. Gdzie leży przyczyna takiego stanu rzeczy? Czemu Bundesliga tak mocno straciła w ostatnich latach dystans do konkurencyjnych dla niej do niedawna lig?
LIGA EUROPY SOLĄ W OKU
Część niemieckich komentatorów dostrzega problem w niedoinwestowaniu klubów. Co rusz za Odrą odżywają głosy domagające się zniesienia zasady 50+1. – Bundesliga to bardzo dobra liga, ze świetną infrastrukturą, znakomitymi fanami i pełnymi stadionami. Obawiam się jednak, że pod względem ekonomicznym traci dystans do tych najsilniejszych lig w Europie – powiedział niedawno w telewizji sport1 Thomas Strunz. I poniekąd ma rację, zwłaszcza w kontekście rywalizacji w Lidze Mistrzów. Poza Bayernem trudno bowiem jakiemukolwiek innemu niemieckiemu klubowi konkurować dziś z Realem, Barceloną czy PSG, nie wspominając już o Anglikach, którzy odskoczyli pod tym względem całemu kontynentowi.
Solą w oku niemieckiej opinii publicznej jest jednak ta nieszczęsna Liga Europy. Nie można przecież powiedzieć, by niemieckie kluby nie miały wystarczających środków, by rządzić i dzielić w tym pucharze. Wystarczy tylko przypomnieć sobie rywali, którzy eliminowali w ostatnich latach niemieckie drużyny z tej rywalizacji, i dorzucić tych, którzy ogrywali Niemców w bieżącej edycji. Nie znajdziemy w tym gronie żadnych krezusów (może poza Athletikiem). Aby ich ograć, nie trzeba było zwiększać budżetów. Wystarczyło podejść z należytą powagą i koncentracją do tych spotkań. Ostatni triumf niemieckiego klubu w tym mniej ważnym pucharze to rok 1997. Pamiętacie słynnych Euro-Fighterów z Gelsenkirchen? Od tamtej pory Hiszpanie wygrywali go aż osiem razy, a poza nimi trofeum wznosili także przedstawiciele takich lig jak rosyjska, holenderska, ukraińska, portugalska czy turecka, a więc słabszych i biedniejszych niż niemiecka.
Nie pieniądze zatem mają decydujący wpływ na to, że Bundesliga od paru lat zalicza wyraźny regres na europejskim podwórku. Albo inaczej – odgrywają one ważną rolę w rozgrywkach Ligi Mistrzów, ale nie są aż tak istotne w kontekście rywalizacji w Lidze Europy. A tę niemieckie kluby – poniekąd wzorem Włochów czy Anglików – traktują raczej dość ulgowo. Wystarczy przyjrzeć się ustawieniom Herthy Berlin czy TSG Hoffenheim w pierwszych dwóch kolejkach bieżącej edycji. Pal Dardai wypuścił na mecz w Szwecji taki skład, że w następującym po nim ligowym meczu z Bayernem przeprowadził osiem zmian, Julian Nagelsmann natomiast w meczach z Bragą i Łudogorcem dał pograć piłkarzom, którzy z rzadka pojawiają się na boisku w Bundeslidze, takim jak Nico Schulz, Philipp Ochs, Felix Passlack, Eugen Polanski czy debiutujący w pierwszym składzie Stefan Posch. Widać jak na dłoni, jak rozłożone są priorytety. Inna sprawa, że większość klubów z tych mocniejszych lig zaczyna na poważnie interesować się rywalizacją w Lidze Europy dopiero na wiosnę, o ile oczywiście pozostają jeszcze w grze. Kluby z Niemiec nie mają jednak aż tak szerokich kadr jak zespoły angielskie czy hiszpańskie i gra na pół gwizdka obarczona jest w ich przypadku znacznie większym ryzykiem.
KONTYNGENT SŁABIAKÓW?
Prawda jest też jednak taka, że w tym roku Bundesliga posłała na eksport drużyny absolutnie nieopierzone w pucharowej rywalizacji, a na dodatek takie, które – może z wyjątkiem Herthy – potraciły przed sezonem swych najważniejszych piłkarzy. Ma to zresztą odbicie w ligowej tabeli. Freiburg stracił dwa motory napędowe w osobach Vincenzo Grifo i Maximiliana Philippa, Kozły z Kolonii muszą sobie radzić bez Anthony’ego Modeste’a, który w minionym sezonie miał udział aż przy 49 procentach goli wszystkich goli strzelonych przez cały team, oraz bez kontuzjowanego Jonasa Hectora – jednego z liderów zespołu. Nagelsmannowi też nie udało się tak do końca zalepić wyrwy w defensywie po stracie Nicklasa Suele, a przede wszystkim Sebastiana Rudego.
Dodatkowo kluby te nie są tak znaczącymi w europejskiej piłce markami co Schalke, Bayer Leverkusen czy choćby Borussia Moenchengladbach, mającymi spore doświadczenie związane z grą w pucharach i pomimo falowania formy nieschodzącymi w nich poniżej określonego poziomu. Choćby dlatego, że są obeznane z równoległą rywalizacją na kilku frontach i tym legendarnym potrójnym obciążeniem. A przecież w ostatnich latach przygody z europejskimi pucharami zaliczyły też FSV Mainz czy FC Augsburg. Przygody, które trudno uznać za udane, bo żadna z tych drużyn nie przebrnęła fazy grupowej.
ZABIĆ KONTRĘ!
Ważny aspekt poruszył też ostatnio Matthias Sammer w wywiadzie dla „11 Freunde”, który przyczyn mizernego bilansu bundesligowiczów na europejskich boiskach upatruje w stylu gry, propagowanym przez coraz większą liczbę klubów: – Martwi mnie sposób, w jaki gra się w piłkę w Bundeslidze. Sięganie po sukcesy tylko dzięki grze w obronie, kontrom i stałym fragmentom to zdecydowanie za mało. Mało jest drużyn stawiających na grę piłką, atak pozycyjny i kreatywność – ocenił były dyrektor sportowy Bayernu. W podobne tony bije ekspert sport1 i były reprezentant kraju Thomas Berthold, który twierdzi, że w Bundeslidze gra się dziś zbyt wolno, a poza tym wielu graczy ma deficyty w wyszkoleniu technicznym.
Nawet jeśli krytyka ta jest nieco przesadzona, to jednak warto się nad nią pochylić, bo rzeczywiście mecze w tym sezonie ogląda się momentami naprawdę ciężko. Coraz więcej drużyn w lidze przestawia się na grę na trzech środkowych obrońców, a de facto na pięciu w linii, zaś coraz powszechniejszym (i coraz skuteczniejszym) narzędziem w grze defensywnej jest agresywny kontrpressing, ucinający w zarodku potencjalne kontry, czy to poprzez odbiór piłki, czy to przez faul. Bundesliga walczy dziś z całą mocą ze spuścizną pozostałą po Juergenie Kloppie i broni się jak tylko może przed czymś, co Niemcy określają mianem Umschaltspiel, czyli błyskawicznym przejściem z fazy defensywnej do ofensywnej. Potwierdzają to też liczby. „Bild” zaprezentował ostatnio wyliczenia, z których wynika, że jeszcze nigdy w lidze nie padało tak mało bramek, co w obecnym sezonie. 154 gole dają słabą średnią 2,44 goli na mecz i gdyby się ona utrzymała, byłaby zdecydowanie najniższą w całej historii rozgrywek. Skutecznych kontr też jest zdecydowanie mniej niż w ubiegłych latach. W siedmiu kolejkach padło w ten sposób zaledwie
10 goli. W analogicznym momencie minionego sezonu było ich aż 35. Kolosalna różnica.
Niemcy z dużym przekąsem prezentują w mediach klasyfikację UEFA za bieżący sezon, w której Bundesliga znajduje się na razie na 27 miejscu, przedzielając ligę kazachską i litewską… Ale to oczywiście tylko tymczasowe ujęcie. Za chwilę Borussia gra z APOEL, Bayern z Celtikiem, Kolonia z BATE Borysów, a Hoffenheim z Turkami ze Stambułu i ranking UEFA powinien się odrobinę zmienić. Krytyka w mediach też pewnie nieco przycichnie. Przynajmniej na chwilę. Będzie lepiej, co nie znaczy, że dobrze. Bundesliga ma bowiem powód do przemyśleń. Na razie nie ma zagrożenia utraty jednego miejsca w Lidze Mistrzów, ale jeśli w najbliższych latach wszyscy nadal będą się chować za Bayernem i Dortmundem, to o miejsce w kolejnych edycjach będzie coraz trudniej.
Możliwość komentowania została wyłączona.
Ligi w Europie Bundesliga
Włodarze Bayernu Monachium są niezwykle zadowoleni ze współpracy z Harry’m Kane’em. Jego aktualny kontrakt wygasa za półtora roku, ale Bawarczycy już teraz chcą zapewnić sobie usługi Anglika na kolejne lata.
Ligi w Europie Bundesliga
Harry Kane nie tak dawno był łączony z opuszczeniem szeregów drużyny Bayernu Monachium. W tej sprawie pojawiły się zupełnie nowe wieści.
Ligi w Europie Bundesliga
Bawarczycy doznali pierwszej porażki w sezonie 25-26. Pierwszymi pogromcami ekipy Kompany'ego okazał się derbowy rywal – FC Augsburg, który w ostatnim kwadransie zdobył dwie bramki na wagę trzech punktów.
Ligi w Europie Bundesliga
Kamil Grabara obronił karnego w starciu Wolfsburga z Mainz. Zobacz nagranie z tego zdarzenia
Ligi w Europie Bundesliga
